Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Ώστε δεν υπάρχουν αρκετά τζαμιά στην Αθήνα....

Προφανώς κάποιοι θέλουν να φτιάξουν εκατό φορές τόσα και μάλιστα το κυριότερο πρόβλημά τους είναι αυτό για το οποίο ψήφισαν αρνητικά σε δημοψήφισμα πρόσφατα οι Ελβετοί. "Κάποιοι" επιθυμούν τα τζαμιά αυτά να είναι "επιβλητικά" που σημαίνει να έχουν - κυρίως - επιβλητικούς, τεράστιους μιναρέδες. Να θυμίσουμε εδώ ότι οι Ελβετοί δεν (δημο)ψήφισαν επί του αν και πόσα τζαμιά θα υπάρχουν, αλλά επί του να ΜΗΝ υπάρχουν μιναρέδες. Είναι καθαρά "σημειολογικό" το ζήτημα. Αυτό ακριβώς (μαζί με την λειτουργία των "φανατικών σχολών κατασκευής μουτζαχεντίν" σε κάθε τζαμί) είναι που - κατ' εξοχήν δημιουργεί το "ισλαμικό πρόβλημα"...

Παρακάτω είναι η απόδειξη πως ουδείς τους εμπόδισε να ιδρύσουν όσους χώρους θρησκευτικής λατρείας επιθυμούν και χρειάζονται οι μουσουλμάνοι. Όσον αφορά στο γιατί "υπόγεια" και όχι "ανάκτορα", θα τους θυμίσουμε πως 400 χρόνια ισλαμοτουρκοκρατίας οι Ορθόδοξες Εκκλησιές υποχρεώνονταν να είναι "ημιϋπόγειες". Και κυρίως "απολύτως χαμηλότερες από τα τζαμιά". Θα μας πουν ότι αυτό είναι "αρχαίο Ισλάμ" και πως "περασμένα ξεχασμένα", "άλλες εποχές"  και πως το "σύγχρονο Ισλάμ" είναι κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό και πολιτισμένο; Τότε να τους θυμίσουμε την Κύπρο, το Κοσυφοπέδιο, τη Σερβική Βοσνία, τη Βόρειο Ήπειρο, τους Χριστιανικούς τομείς σε Ιράκ, Ιράν, Συρία, Πακιστάν, Αίγυπτο, Σουδάν, Νιγηρία και το πόσο συχνά και πολύ "καίγονται" Εκκλησιές και Χριστιανοί από τους "σύγχρονους μουσουλμάνους"....

Να οι αποδείξεις λοιπόν για το ότι δεν χρειάζονταν να βγουν στις Αθηναϊκές πλατείες για την προσευχή τους. Αρκούσαν τα τζαμιά τους. Αλλά ανήγαγαν την θρησκευτική τους πράξη σε πολιτική/επαναστατική/αντιδραστική δράση και μάλιστα σε "ΞΕΝΟ ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ ΕΔΑΦΟΣ"....

Να το "θυμούνται καλά αυτό"....

Τα επίσημα Τζαμιά στην Αθήνα σε λειτουργία:

• Γουδί Γ. Παπανδρέου 87, Γουδί, 15733 Αθήνα
• Αλ Ραχμάν Παλαιολόγου 63 Μεταξουργείο, 10438, Αθήνα,
• Τζαμί Αλσαλάμ Γαλαξία 9, Νέος Κόσμος, ΤΚ. 11745
• Τζαμί Π. Ψυχικού (απέναντι από το σούπερ μάρκετ Βασιλόπουλος)
• Σύλλογος αραβικής κοινότητας Αμπελοκήπων Αθηνών Ξηρομένου 32 και Καλαμών, 11526, Αθήνα, πλησίον του νοσοκομείο Ερρίκος Ντινάν
• Τζαμί Αλ Γοράμπα Ζυμπαρακάκη 14, ΤΚ. 10445, Κάτω Πατήσια
• Τζαμί Αλ Ιχλάς Στροφάδων 3ΤΚ. 11362, Κυψέλη
• Τζαμί Αλ Τάκουα Σαλαμίνος 80, Μεταξουργείο, 10435, Αθήνα
• Τζαμί Αλ Σαλιχίν Σοφοκλέους 196, Καλλιθέα, 17673, Αθήνα
• Τζαμί Αλ Τάουχιντ Μηλιαράκη 37, Κάτω Πατήσια, 11145 Αθήνα Αχαρνών 345
• Τζαμί Αλ Φαρούκ Ζαγορίων 40, Αττική, 10445 Αθήνα
• Ελληνο-Αραβικό Επιμορφωτικό Πολιτιστικό Κέντρο Κύπρου 2 και Πειραιώς, Μοσχάτο, 18346, Αθήνα
• Τζαμί Του Αλί Ρόδου 2, Αχαρνών 11252 (απέναντι από τη Φυλής 230)
• Τζαμί Siddique Akbar βρίσκετι στην οδό Πολυμίτου 11-13 Πλ.Αμερικής προς την Αχαρνών.
• Τζαμί Faizan-e-Attar Σοφοκλέους 38, Αθήνα
• Τζαμί QABA Άστρους 14, Κολωνός, 10441 Αθήνα
• Τζαμί Hadrat Saydi Annas Σερίφου 6, Πλ Κολιάτσου
• Τζαμί e-Madni Αριστοφάνους 19, Πλατεία Κουμουνδούρου
• Τζαμί e-Jabbar Αισχύλου 25, Αθήνα, ΤΚ. 10554
• Τζαμί Dural Salam Γερανίου 14, Ομόνοια, Αθήνα
• Τζαμί Baitul MAMOUR Φυλλασίων 40, Κάτω Πετράλωνα, Αθήνα, 11854
• Τζαμί Ameer Hamza Φυλής 9, Πλατεία Βικτωρίας, Αθήνα, 10433
• Τζαμί e Hazrat e Umar Βυζαντίου Στεφ. 22, Κάτω Πατήσια, Αθήνα, 11144
• Τζαμί Hazrat Bilal Κωνσταντινουπόλεως 254, Πλ. Αττική, 10444 Αθήνα
• Τζαμί Al Malik Αριστομένους 54, Αττική, Αθήνα 10440
• Τζαμί Baitul Mokarram Ζερβού Ηλ. 22-24, Κάτω Πατήσια, Αθήνα 11144

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Είναι δυνατόν ποτέ να διαλυθεί ο IRA;Τότε η «Χ» και η «ΕΟΚΑ» γιατί διαλύθηκαν;

Στόχος, 23/12/10


Είναι δυνατόν ποτέ να διαλυθεί ο IRA;

Τότε η «Χ» και η «ΕΟΚΑ» γιατί διαλύθηκαν;

Οι αιτίες ύπαρξής τους δεν εξέλειπαν...Η "Χ" και η "ΕΟΚΑ" γιατί διαλύθηκαν;

Συλλήψεις τρομοκρατών προ ημερών, την 6η/12/10...
ε, λοιπόν, κάτι μου λέει πως αυτοί που "πίεσαν" για τις συλλήψεις, έκαναν την εξής σκέψη:

για κάθε έναν αστυνομικό που θα δολοφονηθεί αυτή την "περίεργη μέρα («συρράξεις  Γρηγορόπουλου"), θα εκτελεστούν σε αντίποινα καμιά 20αριά από τους..."άλλους".

«Το "ζύγι" δεν βγαίνει. Φαντάσου τι θα γίνει μετά!», είπαν…
…και, τα υπόλοιπα είναι γνωστά από τα άφθονα ενημερωτικά πακέτα…

Σιγά μην νοιαστούν για τον αστυνομικό (τους) οι Αρχές. (Ακραίος είμαι ότι θέλω λέω, έτσι;)
Κι άπαξ και άρχισε η «ανταλλαγή πυρών» (αυτή ντε, που «περιμένει» κι έχει «εξαγγείλει» η Κατεχάκη) η εξέλιξη θα παραγίνει «μελανή»…ή «αιμάτινη», διαλέγετε και παίρνετε…
Οι «άλλοι» πιθανότατα θα χτυπήσουν σε αντίποινα ξανά αστυνομικούς στόχους…
Ως «πατριωτική ανταπάντηση», είναι εξαιρετικά πιθανό να πέσουν κάμποσες δεκάδες απάτριδες εθνοπροδότες…
Των οποίων η «αντίδραση», κατά το μάλλον ή ήτον, θα είναι κάποιοι πατριώτες εκτελεσθέντες…
Και φυσικά, η «κλιμάκωση της ένοπλης δράσης» - ένθεν κι ένθεν - θα έχει επέλθει.
Μόνο που εκεί κάπου στη «γωνία του σκοτεινού αυτού μέλλοντος» είναι που θα προκύψει το «μπέρδεμα». Η σύγχυση, καθ’ ότι οι στόχοι θ’ αρχίσουν – αντικειμενικά επεκτεινόμενοι – εκ των πραγμάτων να συγχέονται.
Πχ Τραπεζικούς στόχους θα χτυπάει ο ένας, νομικούς (υποστηρικτές των τραπεζών) ο άλλος, δικαστικούς επιμελητές (διεκπεραιωτές τραπεζικών εξωδίκων) ο ένας, εισπρακτικές εταιρείες ο άλλος, επιχειρηματικά συμφέροντα που επενδύουν σε Σκόπια, Αλβανία και Τουρκία ο ένας, πολυεθνικές ο άλλος, Δραγώνα και Ρεπούση ο ένας, Θεοδωράκη ο άλλος, Βοσκόπουλο και Δημητρά ο ένας, πατριώτες εκδότες και δημοσιογράφους ο άλλος, Κρήτες και Κερκυραίους επίδοξους αυτονομιστές ο ένας, Πατριώτες εθνεγέρτες Κληρικούς ο άλλος, τις διάφορες Άφρες και εγκάθετους Τουρκοπρόξενους της Θράκης ο ένας, Πατριώτες πολιτικούς ο άλλος, εθνικά επικίνδυνους (επίδοξους εισβολείς) μετανάστες ο ένας,  στρατιωτικούς ο άλλος, κλπ κλπ

Το παιγνίδι έχει αρχίσει;

Φυσικά, η αντιπαράθεση θα έλεγε κανείς, πως έχει ήδη αρχίσει (γι’ αυτό άλλωστε οι Αρχές ανέμεναν τα παραπάνω «πατριωτικά αντίποινα» αρχίζοντας απ’ αυτούς που θα τολμούσαν να δολοφονήσουν κι άλλον αστυνομικό.
Η αλήθεια όμως είναι πως η «αντιπαράθεση» έχει αρχίσει μάλλον μονόπλευρα. Και δη, από την αναρχοαριστερά.
Ξεκινώντας από την «πολυπλόκαμη μαρξιστοφασιστική προπαγάνδα» (συμπεριληφθέντος του «απόλυτου αριστερού επικοινωνιακού όπλου» που αποτελούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ) και φτάνοντας στις βομβιστικές επιθέσεις σε πατριωτικούς στόχους αλλά και σε φόνους αστυνομικών.
Διότι το Εθνικό Μέτωπο – αυτό το υποτυπώδες που υφίσταται τέλος πάντων – μάλλον «υπολειτουργεί».
Γιατί, πώς να ξεχάσεις τα λόγια του Γερο – Γρίβα;

«…Με αίμα μόνο κι όχι με λόγια κατακτιέται η λευτεριά…»

Αλλά και τ’ άλλα λόγια πού’ πε ένας άλλος Γέρος, αυτός του Μωριά:

«…η γενιά που θα ξεχάσει τα σκλαβωμένα Ελληνικά εδάφη θα είναι και η τελευταία…»

Με αφορμή την ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα  συνέντευξη του κυρίου Χαμόδρακα στον Ν. Χιδίρογλου, στην Ελεύθερη Ώρα  (7/12/10, με τίτλο «Η ιστορία έχει αλλοιωθεί και την ευθύνη τη φέρουν οι δήθεν δεξιοί») μου αναδύθηκε ένα ερώτημα που καιρό τώρα ζυμώνονταν:

Γιατί άραγε διαλύθηκε η «Χ»;

Πολλές απαντήσεις βεβαίως δίνονται μέσα στη συνέντευξη. Οι πολιτικοί της τότε Δεξιάς – τα «τζάκια», οι τότε «νεοκοτζαμπάσηδες» - φρόντισαν και την «ευνούχισαν».
Με λίγα λόγια, τα "τζάκια" της τότε Δεξιάς άλλοτε "στρατολόγησαν" (βλ. "χρημάτισαν" και τους έκαναν "ομοτράπεζους") και άλλοτε "καταδίωξαν" κάθε πιθανό επίδοξο "Εθνικοπατριωτικό (Αντ)αγωνιστή".
Παρ’ όλα αυτά, κατόρθωσε η «Χ» – δια του Αρχηγού της - και γέννησε την ΕΟΚΑ.
 Το ερώτημα λοιπόν παίρνει κι άλλες διαστάσεις.

Γιατί διαλύθηκε η Χ αλλά και η ΕΟΚΑ;

Εξέλειπαν μήπως οι αιτίες και λόγοι (εθνικοί, κοινωνικοί, ιστορικοί, πολιτικοί, διεθνείς, αμυντικοί, εθνικής ασφάλειας, κλπ) που είχαν επιβάλλει τη γέννησή τους;
Ιστορικά πάντως δε συνηθίζεται να εξαφανίζονται έτσι «εύκολα» τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. Οι οπλαρχηγοί δεν αφήνουν έτσι εύκολα τα όπλα για χατήρι των πολιτικών. Ποτέ άλλωστε οι μπαρουτοκαπνισμένοι Καπετάνιοι δεν έδωσαν πίστη στα ψεύτικα λόγια των πολιτικάντηδων δημαγωγών επαγγελματιών του ψεύδους, της απάτης και της διαφθοράς που δεν έχουν καμία αίσθηση της Τιμής και της προσφοράς Αίματος προς την Πατρίδα. Αντιθέτως, η προσφιλής τους τακτική είναι μόλις αρχίζουν τα «Πέτρινα Έτη των Πολεμικών Παθών» για τον τόπο και το Έθνος, αυτοί να μετακομίζουν «εις Παρισίους κι εν γένει στας Ευρώπας και την ασφάλεια των Δυτικών Αυλών».
Αλλά, ούτε και οι «λαιμαριές (βλ. ζυγοί)» εθνικής ταπείνωσης δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον τράχηλο της Ελλάδας. Αυτές δηλαδή που θα τάϊζαν με φλόγα και ορμή την ένοπλη εθνική αντίσταση.
Και οι Ιρλανδοί εθνικιστές ίδρυσαν το Σιν Φέϊν (ο πολιτικός βραχίονας του Εθνικοαπελευθερωτικού τους Κινήματος) αλλά δεν διέλυσαν τον (ένοπλο) IRA...
Και οι Βάσκοι ίδρυσαν το (πολιτικό) Έρι Μπατατούνα αλλά δεν διέλυσαν την (ένοπλη) ΕΤΑ...
Κι αυτά είναι μόνον δύο από τα ατέλειωτα διεθνή παραδείγματα.
Εδώ άραγε ποιός Δαίμονας τύφλωσε τα Επιτελικά στελέχη – «πολεμικά Γεννήματα» - του Αρχηγού Γρίβα Διγενή και δε φρόντισαν για την διαρκή αναγέννηση, ανανέωση, αναβάπτιση και εκσυγχρονισμό της "Χ" ή/και της "ΕΟΚΑ" μέσα στο χρόνο; (ή αλλιώς, «επικαιροποίηση» για να  αντιγυρίσουμε – με «σκωπτική διάθεση» - στους «καθεστωτικούς εθνοπροδότες πολιτικούς μια «δική τους σημερινή λέξη» ισοδύναμη με την κοινωνικοοικονομική συντριβή του Έλληνα).
Έκτοτε, ουδείς Έλληνας, ένστολος και μη, τόλμησε να πάρει την σκυτάλη από τα χέρια του νεκρού μα θρυλικού πια Στρατηγού Γρίβα και να συνεχίσει τον Αγώνα για μια ισχυρή στρατιωτικοποιημένη Ελλάδα ενάντια σε κάθε επίδοξο εισβολέα και επίβουλο του Έθνους.
Είτε έξωθεν προερχόμενο, είτε έσωθεν...
Κι έτσι, για πρώτη φορά στην Ελληνική ιστορία, προδότες Στρατηγοί και πολιτικοί απώλεσαν Ελληνικά εδάφη - Κύπρος, Ίμια - χωρίς καν να τα υπερασπιστούν (ουσιαστικά τα παρέδωσαν αμαχητί) και όχι μόνον δεν εκτελέστηκαν ως προδότες αλλά επιβραβεύτηκαν κιόλας με πλούτη και τιμές.
Κι εξακολουθεί να μην υπάρχουν ακόμη Έλληνες με κουράγιο – ένστολοι και μη, αλλά κυρίως οι πρώτοι εφόσον αυτοί κατέχουν το κατάλληλο κι απαραίτητο “hardware & software” - για να κάνουν αυτό που πρέπει, όπως το έπραξαν άλλοι Πολέμαρχοι κάποτε σαν τον Γρίβα, έστω και τώρα.
Να αποδώσουν την Εθνική/στρατιωτική δικαιοσύνη που δεν αποδίδεται από την (δήθεν ευνομούμενη) "Πολιτεία"....
Να προστατέψουν τo Ελληνικό Έθνος και τους Έλληνες Πολίτες από την ραγδαία καταστροφή τους τόσο από τη λαίλαπα της ακατάσχετης λαθρομετανάστευσης όσο και από την επέλαση του ΔΝΤ - αφού δεν το κάνει η (δήθεν ευνομούμενη) Πολιτεία....
Να προστατέψουν την Εθνική Ασφάλεια με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ αφού δεν το κάνει η (δήθεν ευνομούμενη) Πολιτεία...

«Ντιβάνι»…ή Στρατόπεδο;

Να την κάνετε τι την πλούσια σύνταξή σας ένστολοι εαν δεν έχετε Πατρίδα; Καναπές και καλοπέραση νάναι κι ότι νάναι; Ας είναι και Τούρκικο ντιβάνι;
Δεν έχει για σας τάχα καμία διαφορά πια;
Μα τόσο πολύ έχει αλλοτριωθεί η Εθνική σας συνείδηση; Ή μήπως σας έχουν εξαγοράσει όλους;
 Το καταδέχεστε μωρέ να μεγαλώσουν τα παιδιά σας σε μια Νεοοθωμανική Ισλαμική επαρχία όπου πλειοψηφία θα είναι οι μουσουλμάνοι, οι Αλβανοί,  οι Σκοπιανοί και οι Αφρικάνοι με τους Έλληνες υποταγμένη και τρομοκρατημένη μειοψηφία σε μια πρωτόγονη, κτηνώδη, απάνθρωπη κοινωνία της Σαρίας με την Ελληνορθοδοξία υπό θανάσιμο και απηνή διωγμό;
Συνέλθετε επιτέλους! Θα σας σφάξουν τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας, τους γονείς σας και τα εγγόνια σας βρε μωρά χαϊβάνια αφού τα βιάσουν πρώτα...
Ταρακουνήστε  επιτέλους το κεφάλι σας για να φύγει αυτή η μέθη του Τουρκεμένου από τα γρόσια (γιατί ακόμη κι αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει, αυτό ακριβώς συμβαίνει στην συνείδησή σας), ξαναθυμηθείτε την στρατιωτική σας εκπαίδευση και την ιστορική πολεμική γενιά απ’ όπου προέρχεστε και κάμετε εντέλει «αυτό που πρέπει...»
Οι Έλληνες Πατριώτες περιμένουν ΕΝΑΝ θαραλλέο απο σας, ως νέος Γρίβας, να στρατολογήσει τους Μαχητές του, να τους εκπαιδεύσει, να τους εξοπλίσει, να τους οργανώσει και να τους αναθέσει τις «δέουσες Εθνικές Αποστολές».
Δεν υπάρχει λοιπόν αυτός ο ΕΝΑΣ;
Ούτε ένας;
Προφανώς – είμαι αναγκασμένος να υποθέσω - χρειάζεστε ένα ισχυρό κίνητρο για να αποφασίσετε να "δράσετε" κύριοι.
Και πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα έχει να κάνει με χυμένο Αίμα. Βλέπετε, αυτό και μόνο είχε ανέκαθεν την ικανότητα να κατανικά τις όποιες «αναστολές» και να "διεγείρει" την τάση, διάθεση και ορμή για ένοπλη αντίσταση.
Αίμα Χαμένο, Αίμα Κερδισμένο....
Αίμα Ελληνικό κύριοι...
Αίμα που θα μπορούσατε να έχετε αποφύγει να χαθεί....αλλά δεν θα το πράξετε...
Αίμα αδελφικό που θα έχετε στα χέρια σας βεβαίως σε λίγο....
Διότι – και είθε να με διαψεύσει η Θεία Ειμαρμένη - θα χυθεί αυτό το άφθονο Ελληνικό Αίμα, να είστε σίγουροι, για να αποφασίσετε να ξυπνήσετε εσείς και να δραστηριοποιηθείτε....
Έτσι δεν γίνονταν πάντοτε άλλωστε;
Προσέξτε μόνο, διότι, όποτε ενεργοποιούνταν αυτή η σκοτεινή νομοτελειακή εξέλιξη των πραγμάτων, συνοδευόταν και από Αδελφικό μίσος προς αυτούς που θα μπορούσαν να έχουν προλάβει τα πράγματα και δεν το έκαμαν....
Ή θα κινηθείτε λοιπόν "έγκαιρα" ή θα σας υποχρεώσουν τα πράγματα να "κινηθείτε"...
Κι εν τοιαύτη περιπτώση, γνωρίζετε καλά ότι αυτή που την πληρώνει πάντα τη νύφη με το κεφάλι της, είναι η «κορυφή»…
Να μην λησμονείτε ποτέ τον «Χατζανέστη»….

Επιμένοντας στις «μελανές λεπτομέρειες»…

Για όσους παριστάνουν ότι δεν κατάλαβαν, θα επαναλάβω κάποια σημεία μέχρι να στοιχειώσουν την σκέψη μερικών «ανεπίδεκτων συνειδητοποίησης κι εθνικών ευθυνών»:

ΓΙΑΤΙ, ΚΥΡΙΟΙ, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ «ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ» ΤΟ ‘74

ώστε οι προδότες στρατιωτικοί (κυρίως – αλλά όχι μόνο - οι στρατηγοί των επιτελείων που προδοτικά αρνήθηκαν να πολεμήσουν κατά των εισβολέων Τούρκων το ’74 αλλά και οι πολιτικοί εντολοδότες τους ) να «τιμωρηθούν αυστηρότατα με την εσχάτη των ποινών που ορίζει ο Στρατιωτικός κώδικας για ανάλογες περιπτώσεις προδοσίας» άμεσα;

Άντε και κατόρθωσαν να επιβιώσουν οι προδότες τότε.
Μετά;
Σε ποια ιστορική περίοδο, όχι μόνον της Ελλάδας αλλά και ανά την υφήλιο, θα τους επιτρέπονταν να ζήσουν μετά από μια τέτοια προδοσία;
Και καλά, η Δικαιοσύνη – πολιτική και στρατιωτική – ξεπουλήθηκαν και δεν έκαμαν το καθήκον τους που ήταν η καρατόμηση των εθνοπροδοτών στρατηγών και πολιτικών/πολιτειακών ηγετών.
Και καλά, οι Πολιτικοί έκαναν για μια ακόμη φορά αυτό που ξέρουν καλύτερα να κάνουν: την προδοσία.
Όχι μόνον άφησαν τους προδότες της Κύπρου Στρατηγούς και πολιτικούς να ζήσουν ατιμώρητοι, αλλά συνέβαλαν τα μέγιστα στην «τίμησή» τους αντί της δριμείας τιμωρίας τους. Αυτοί οι προδότες στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες επιβραβεύτηκαν με πλούτη για την προδοσία τους.
Και καλά, ο Στρατός δεν είχε την ιστορική υπερηφάνεια να γεννήσει μέσα από τα σπλάχνα του την Στρατιωτική Δικαιοσύνη που έπρεπε να αποδοθεί.

Τα γεννήματα και οι ιστορικές παρακαταθήκες της «Χ» και της «ΕΟΚΑ» όμως;

Που πήγε η Εθνική Υπερηφάνεια και η Ιστορική Αίσθηση Τιμής τους;

Γιατί δεν απέδωσαν δικαιοσύνη για τους αδικοχαμένους Έλληνες νεκρούς της Κύπρου, για την επαίσχυντη προδοσία, για τα χαμένα Ελληνικά Εδάφη;
Ήταν γέροντες, ναι - όταν συνέβησαν αυτά τα εθνικά αίσχη - οι Βετεράνοι της Χ και της ΕΟΚΑ Α΄.
Αλλά και ο ένδοξος  Αρχηγός και Ιδρυτής τους, ο Αρχιστράτηγος Γρίβας, περασμένης ηλικίας ήταν όταν ξεκίνησε τον άνισο αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου. Μα τα κατάφερε!
Τίποτα λοιπόν δεν διδάχθηκαν απ’ αυτόν τον Έλληνα Στρατιωτικό Γίγαντα κι ας είχαν την τρισμέγιστη Τιμή να στρατολογηθούν, να ζήσουν και να πολεμήσουν στο πλάϊ του;
Γιατί, αυτοί οι ηλικιωμένοι απόστρατοι βετεράνοι δεν φρόντισαν να αναβιώσουν αυτές τις δύο θρυλικές και ηρωικές Ομάδες μέσα από την γέννηση μια άλλης νεότερης;
Γιατί δεν στρατολόγησαν Πατριώτες, δεν τους εκπαίδευσαν, δεν τους οργάνωσαν και δεν τους έδωσαν την ύστατη Εντολή της Πατρίδας;
Γιατί δεν φρόντισαν να προστατεύσουν την Τιμή της Πατρίδας;
Είδαν πως ουδείς απένειμε δικαιοσύνη για την χαμένη στρατιωτική Τιμή, τα χαμένα Ελληνικά εδάφη, τις αδικοχαμένες Ελληνικές ζωές.
Γιατί δεν απένειμαν αυτοί;
Τους αρέσει άραγε τώρα το αποτέλεσμα;
Βλέποντας οι πολιτικοί, οικονομικοί, στρατιωτικοί επίγονοι εκείνων των εθνοπροδοτών πως ότι προδοσία κι αν κάνουν θα μένουν ατιμώρητοι, προέβησαν σε μεγαλύτερα ακόμη αίσχη.
Σήμερα κοντεύουμε να χάσουμε την Θράκη, την Κρήτη, το Αιγαίο, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τα Επτάνησα, επειδή η ατιμωρησία εκείνων των προδοτών τότε γέννησε σήμερα νέους Εφιάλτες σαν τον Πάγκαλο, το Σημίτη, τον Γ. Παπανδρέου, τη Δραγώνα, τη Ρεπούση, τον Παυλόπουλο, την Γιαννάκου, το Χριστόφια,  κλπ
Ενώ θα έπρεπε να ισχύει το «αντίθετο Δόγμα»:

πχ
«…Κύριοι, προσέξτε καλά διότι η προδοσία κατά του Έθνους θα πληρωθεί με τη ζωή σας ακόμη κι αν περάσουν 20, 30, 40 χρόνια…ακόμη κι αν ξεφύγετε από την Πολιτειακή Καθεστωτική Δικαιοσύνη…»

Από την στιγμή που δεν έγινε κάτι τέτοιο, γιατί να συνετιστούν οι όποιοι επίορκοι εθνοπροδότες Ένστολοι και Πολιτικοί;
Τι έχουν να φοβούνται «…αν δώσουν μερικά στρέμματα Ελληνικής γης προκειμένου να κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ…;»
Τίποτα.
Αντιθέτως, ότι διεφθαρμένη πράξη προδοσίας κατά του Έθνους κι αν κάνουν, γνωρίζουν ότι θα τιμηθούν και θα αμειφθούν πλουσιοπάροχα κι από πάνω.
Αυτούς προστατεύετε με την «πεισματική πειθαρχία και σιωπή» σας κύριοι…

Γεράκι του Αιγαίου





Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Αναζητώντας τον …Κλήρο στον Εθνικό Αγώνα (3)

Η αναγκαιότητα ενός θρησκευτικοστρατιωτικού Τάγματος/Αδελφότητας



Ποιοι έχουν απομείνει άραγε στην Ελληνική κοινωνία να παλέψουν για Ελληνικό Έθνος;
Οι «έχοντες» είναι «αγορασμένοι». Τουτέστιν, «αλλοτριωμένοι».
Κι αυτοί ανήκουν σε κάθε μα κάθε Τάξη!
Οι «μη έχοντες» παλεύουν απεγνωσμένα νυχθημερόν για μια απλή επιβίωση από μέρα σε μέρα.
Ποιοι μένουν τάχα; Και πόσοι;
Που θα πρέπει να αναζητηθούν άραγε αυτές οι τελευταίες Φρουρές του Έθνους;
Ιεροσύνη; Στρατός; Πολιτική; Νεολαία;  Ανεξάρτητοι πατριώτες;
Ποιοί, Που και Πόσοι;
Και  πότε άραγε υπάρχει σκοπός να σταματήσει το ατέλειωτο «κουβεντολόϊ» περί των δραματικών εθνικών καταστάσεων και του τι δέον γενέσθαι και να αναληφθεί η «δέουσα καίρια  Δράση»;
Προτάσεις για «Δυναμική μη συνήθη Δράση» έρχονται από κάθε σημείο του Πατριωτικού Χώρου.
Τόσο δημοσίως όσο και μη.
Γιατί άραγε δεν υπάρχουν «ευήκοα ώτα» ούτε καν στον ευρύτερο Εθνικό Χώρο;
Ποιος «κρατάει τα νήματα» τελικά;
Ποιος είναι επιτέλους αυτός ο ισχυρός  «νοσηρός αντεθνικός πυρήνας» , ο «κεντρικός Πεμπτοφαλαγγίτικος Παράγοντας» που πρέπει να «πληγεί καίρια» σαν τη Λερναία Ύδρα για να απελευθερωθούν  εντέλει οι Εθνικοπατριωτικές Δυνάμεις σε όλη τους την ένταση;
Και ποιος άραγε θα οργανώσει αυτές τις πρώτες Πατριωτικές Δυνάμεις που θα αναλάβουν «Ηρωϊκοί Πρωτεργάτες» αυτού του Τιτάνιου Εθνικού Έργου;



Όχι, δεν στέκει το ότι ο Κλήρος από Φύσεως δεν μπορεί να έχει σχέση με Έθνος και Πόλεμο.
Το ’21 – και όχι μόνον – πολλοί κληρικοί και ιερομόναχοι πήραν τ’ άρματα και πολέμησαν μαζί με τον επαναστατημένο λαό.
Μαζί τους και ολόκληρα μοναστήρια ενίοτε.
Με κορυφαία την Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας.
Χωρίς δε τον Κλήρο και την Ιερατική Στήριξή τους, ο Αγώνας δεν θα είχε κερδηθεί.
Αποκήρυξε μήπως η Εκκλησιαστική Παράδοση την «Πολεμική Δράση» τους;
Αποκηρύχθηκε μήπως ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Σαμουήλ νωρίτερα και τόσοι  μα τόσοι άλλοι Ήρωες της Ιεροσύνης των Ρωμιών από την Ελληνική Ιστορία;
Το αντίθετο!
Ω, ναι, ξέρω.
Το Φανάρι έχει μεγάλη, πολύ μεγάλη παράδοση στο να αφορίζει όποιον «ξυπόλητο Ρωμιό» τολμάει να πάρει τα όπλα ενάντια στον Σουλτάνο.
Ιδίως τους «ανυπότακτους Ιερείς».
Ξεχνώντας πως ο Σουλτάνος κατόπιν κρεμάει πάντα αυτόν τον Εθνοπροδότη  Γρηγόριο – άσχετα εάν εκτέλεσε ο («εγκάθετος, τουτέστιν δήθεν») «Πατριάρχης» κατά γράμμα τις Οθωμανικές εντολές.


Πατερικές Πολεμικές Περγαμηνές

«…Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέλος τοῦ μεγάλου Ἀγῶνα τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας τοῦ 1821 τὸ μοναστήρι τῶν Ταξιαρχῶν ὑπῆρξε πραγματικὰ μιὰ ἀξιόλογη ἐπαναστατικὴ ἑστία. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας καὶ ἰδιαίτερα κατὰ τὰ τελευταῖα προεπαναστατικὰ χρόνια, ἡ μονὴ ὑπῆρξε κέντρο προετοιμασίας τοῦ μεγάλου ἀγῶνα, ἀλλὰ καὶ καταφύγιο τῶν κατατρεγμένων ἀπὸ τὸν Τοῦρκο δυνάστη.

Ἀπὸ τὸ 1815 ὁ μοναχὸς Παφνούτιος Ρούβαλης ἔφυγε στὴν Ἀνατολή, ἀγόρασε μετόχι τῆς μονῆς στὴν Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τὶς παραμονὲς τοῦ 1821 γύρισε στὴν μονὴ καὶ ἔκανε φιλικοὺς τὸν ἡγούμενο Σάββα Βερσοβίτη καὶ ἄλλους μοναχούς. Ὁ ἡγούμενος ἤξερε γιὰ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία, διότι εἶχε λάβει μέρος στὴν μυστικὴ σύσκεψη τῆς Βοστίτσας (25-26 Ἰανουαρίου 1821). Ὑποστηρίζουν πολλοὶ ὅτι γιὰ περισσότερη ἀσφάλεια ἡ μυστικὴ σύσκεψη τῆς Βοστίτσας ἔγινε στὴν μονὴ Ταξιαρχῶν μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι μαζεύτηκαν ἐκεῖ γιὰ νὰ ἐπιλύσουν περιουσιακὲς διαφορὲς μεταξὺ τῶν μοναστηριῶν τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου καὶ τῆς Μονῆς Ταξιαρχῶν.

Ἀμέσως μὲ τὴν κήρυξη τῆς ἐπανάστασης του 1821 οἱ μάχιμοι μοναχοὶ τῶν Ταξιαρχῶν ποὺ βρέθηκαν στὸ μοναστήρι κατέβηκαν στὸ Αἴγιον καὶ κατετάγησαν στὸ ἐπαναστατικὸ σῶμα ποὺ συγκρότησε ὁ Ἀνδρέας Λόντος γιὰ νὰ μποῦν στὴν Πάτρα καὶ νὰ πλαισιώσουν τὸν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό[8].

Κατὰ τὸν Μάϊο τοῦ 1821 ὁ Λόντος πῆγε στοὺς Ταξιάρχες καὶ ὅρισε τὸ μοναστήρι ἀποθήκη τροφίμων καὶ πολεμοφοδίων, ἐνῶ τὸ μοναστήρι τῆς Πεπελενίτσας καὶ τὰ χωριὰ Κουνινὰ καὶ Φτέρη ὁρίσθηκαν ὡς πρόχειρα νοσοκομεῖα. Ὁ Μουσταφᾶ, ἀπεσταλμένος τὸ 1821 ἀπὸ τὸν Χουρσὶτ πασᾶ ὁ ὁποῖος πολιορκοῦσε τὰ Ἰωάννινα καὶ ἀφοῦ εἶχε πληροφορηθεῖ ὅτι τὸ μοναστήρι ἦταν ἀποθήκη ἐφοδίων γιὰ τοὺς ἐπαναστάτες κατευθύνθηκε πρός τὰ ἐκεῖ, ἀλλὰ μὲ τὶς ἐνέργειες ἀνδρῶν τοῦ Ἀνδρέα Ζαΐμη τοῦ κόπηκε ὁ δρόμος τῆς προέλασης στο χωριὸ Βόβοδα καὶ παρ᾿ ὅλο ποὺ οἱ Ἕλληνες ἡττήθηκαν, ἡ ἐπιδρομὴ ἐναντίον τοῦ μοναστηριοῦ ματαιώθηκε κι ἔτσι πρόλαβαν τὴν καταστροφὴ τοῦ μοναστηριοῦ. Τὸ 1822 ο ἡγούμενος Προκόπιος Βλοβοκίτης καὶ ὁ μοναχὸς Νικηφόρος Ἀγριδιώτης κατέβηκαν στὸ Αἴγιον καὶ μαζί μὲ τοὺς προκρίτους συγκρότησαν ἐπιτροπὴ ποὺ στρατολογοῦσε ἄνδρες στὸν Ἀγῶνα.

Κατὰ τὸν ἐμφύλιο του 1824 μεταξὺ τῶν ὁπλαρχηγῶν τοῦ Μοριᾶ καὶ τῆς Ρούμελης, τὸ μοναστήρι κράτησε οὐδετερότητα μαζὶ μὲ τοὺς καπεταναίους τῆς Κουνινᾶς. Κατὰ τὴν ρήξη τοῦ Ἀνδρέα Λόντου καὶ τοῦ Δ. Μελετόπουλου, παρόλο ποὺ εἰσέβαλαν στὸ μοναστήρι 80 ἄνδρες ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὸν Μελετόπουλο καὶ μάζεψαν ὅλα τὰ ὅπλα καὶ τὰ ἐφόδια ποὺ φυλάσσονταν στὸ μοναστήρι, μὲ τὴν αὐθόρμητη ἐπέμβαση κατοίκων τῶν πλησίον ἐπαρχιῶν ἐλευθερώθηκε τὸ μοναστήρι ἀπὸ τοὺς εἰσβολεῖς.

Το 1827 τὸ μοναστήρι ἐξακολουθοῦσε νὰ εἶναι ἀποθήκη τροφίμων καὶ πολεμοφοδίων γιὰ τὸν Ἀγῶνα. Μεγάλο ὅμως κίνδυνο διέτρεχε νὰ προσβληθεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς Τουρκοπροσκυνημένους· γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ἀνετέθη ἡ φρούρησή του στὸν ὁπλαρχηγὸ Ἀργύρη Παπασταθόπουλο ἀπὸ τὴν Κουνινὰ καὶ στοὺς 50 ἄνδρες του. Μετὰ τὴν μάχη στὸν Ἅη Γιάννη τὸ Θεολόγο (Τσετσεβό), μετόχι τοῦ μοναστηριοῦ, ποὺ ἔγινε στις 17 Ἰουλίου 1827, Τοῦρκοι καὶ τουρκοπροσκυνημένοι κατευθύνθηκαν πρὸς τὸ μοναστήρι, ἀλλὰ τοὺς ἀναχαίτισαν ὁ Ἰωάννης Φεϊζόπουλος καὶ ὁ Λεχουρίτης μὲ ὀκτάωρη μάχη. Κατὰ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1827 τὸ μοναστήρι κινδύνευσε ἀπὸ τοὺς Τούρκους τοῦ Δελῆ Ἀχμὲτ καὶ τοὺς προσκυνημένους τοῦ Νενέκου, ἀλλὰ νικήθηκαν καὶ ἔτσι ματαιώθηκαν τὰ σχέδιά τους. Γίνεται λοιπὸν φανερὸ ὅτι τὸ μοναστήρι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος τοῦ Ἀγῶνα προσέφερε μεγάλες ὑπηρεσίες καὶ παρὰ τοὺς κινδύνους δὲν κατόρθωσαν νὰ τὸ καταλάβουν οἱ Τοῦρκοι.

Ἀλλὰ καὶ ἡ ὑλικὴ προσφορὰ τῆς μονῆς στὴν Ἐπανάσταση ὑπῆρξε πλούσια σὲ χρήματα καὶ τιμαλφῆ, ὅταν χρειάσθηκε. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὰ σωζόμενα ἔγγραφα τοῦ Μινιστερίου (Ὑπουργείου) τῆς Οἰκονομίας ποὺ πιστοποιοῦν λεπτομερῶς τὴν προσφορὰ ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τοὺς «Κυρίους πατέρες τοῦ Μεγάλου Ταξιάρχη».


Υπάρχει λοιπόν το «περιθώριο» - από πλευράς Εκκλησιαστικής Παράδοσης – να ενεργοποιηθεί – όποτε απαιτηθεί από τις «Ακραίες Συνθήκες» (δηλ. να κινδυνεύει Χώρα, Έθνος και Ορθοδοξία) - αυτή η «πλευρά» της Ιεροσύνης.
Τότε, η συγκεκριμένη Αδελφότητα των Ιερωμένων δεν είναι μόνον Ιερατικής Τάξεως αλλά και Πολεμικής.
Η «ενεργοποίηση αυτής της Συνθήκης» είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή.
Η «Γένεση ενός «Τάγματος» που εκτός από Ιερατικό θα είναι και Πολεμικό.
Μια Ελληνορθόδοξη Ιερατική/Στρατιωτική Αδελφότητα που θα αναλάβει να χτίσει το Νέο Μαχητικό Κορμό της Ελλάδας. Μια νέα Ελληνορθόδοξη Μαχητική Ελληνική κοινωνία.
Σ’ αυτούς δε, που έχουν την μεγαλύτερη «Ιστορική Παράδοση» στις Πολεμικές συμμετοχές της Ιεροσύνης – όπως πχ η παραπάνω Μονή καθώς και οι Αρχιερείς ηγήτορές της – ίσως τους οφείλεται  – ιστορικά, δικαιωματικά  και τιμής ένεκεν -  να αναλάβουν και την πρωτοβουλία για την ενεργοποίηση του εγχειρήματος.
Πολλοί «κακοθελητές» θα ισχυριστούν πως αντικρύζουν κάτι μεταξύ  Opus Dei, Ναϊτών,  Ιωαννιτών, Γιεζίντι, Αλαμούτ, Μουτζαχεντίν και Φρουρών της Επανάστασης στην Ελληνορθόδοξη εκδοχή του.
Ας βλέπουν ότι θέλουν. Ας το χαρακτηρίσουν όπως θέλουν.
Γεγονός παραμένει ότι οι Πατριωτικές Δυνάμεις πρέπει να «συσπειρωθούν» και να μετατραπούν σε «ενιαία και δομημένη Φάλαγγα». Με όποιον τρόπο και αν χρειαστεί να επιτευχθεί τούτο.  Τουτέστιν, τι πιο λογικό από μια «Ελληνική Πολεμική Αδελφότητα» στηριγμένη στις δικές της Ιστορικές δυνάμεις, στα Ιστορικά Δυναμικά Αρχέτυπα που διαθέτει: εν προκειμένω «Αρχαιότητα» και «Βυζαντινή Ελληνορθοδοξία».
Δυστυχώς, οι Πολιτικοί απέτυχαν.
Οι Στρατιωτικοί απέτυχαν.
Οι «Ανεξάρτητοι» απέτυχαν.
Η «τελευταία απόπειρα» πριν την Εθνική καταστροφή είναι στα χέρια της Ιεροσύνης.

Αδελφότητες υπάρχουν έτσι κι αλλιώς ήδη πολλές στον Ελλαδικό χώρο. Για την ακρίβεια άφθονες.
Δεν μιλάμε λοιπόν για κάτι το «καινοφανές».
Οπότε η «έκπληξη» και η «οργή» των διαφόρων «απέναντι» είναι προσποιητή και μόνον.
Μια φτηνή «Δικολαβία» και τίποτε άλλο.
Για την ακρίβεια υπάρχουν και Ελληνορθόδοξες αλλά και μη. Οι πρώτες – δυστυχώς - μένουν στον Διακονικό και μόνον χαρακτήρα επεκτεινόμενες το πολύ στον Κατηχητικό και ουδέν περαιτέρω. Άντε να εξυπηρετήσουν και τα κοσμικά τους υλικά συμφέροντα. Καμία σχέση με το Ιστορικό Ελληνορθόδοξο Άλμα με «Εθνικές προεκτάσεις» για το οποίο συζητάμε.
Οι μη Ελληνορθόδοξες όμως έχουν δυστυχώς χαρακτήρα ιδιαιτέρως «πολυσχιδή» και πολυπλόκαμο. Εφαρμόζουν δε τεχνικές ξεκάθαρα  «κοινωνικής Μηχανικής» που προσβλέπουν στην «αλλαγή του ίδιου του πολιτιστικού πυρήνα και της φύσεως της Ελληνικής Κοινωνίας». Είναι βαθύτατα πολιτικές και αποσκοπούν στην αποδόμηση του Εθνικού και Ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Ελληνικής κοινότητας. Διότι έτσι μόνον θα κατορθώσουν να την υποτάξουν και να την ελέγξουν.
Είτε είναι διάφορες Χριστιανικές Σχισματικές Αιρέσεις, είτε Ανατολικά Δόγματα, είτε Αποκρυφιστικά, είτε Παγανιστικά, είτε Υλιστικά Κινήματα Αθεΐας και Αγνωστικισμού, όλα μα όλα είναι βαθύτατα Αντεθνικά.

Οι Ομάδες (Αδελφότητες) που θα στήριζαν την Εθνική υπόσταση της Ελλάδας, την Ελληνικότητα της Ελληνικής Κοινωνίας δεν μπορούν να είναι άλλες από Ελληνορθόδοξες.

 Να ξεκαθαριστεί όμως:

Ορθόδοξες με Εθνικοπατριωτικό  προσανατολισμό.

Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ιστορικά και κοινωνικά ρεαλιστική (και βεβαίως Εθνικά αποτελεσματική) μια Αδελφότητα που απλώς συγκεντρώνονται τα μέλη της για ν' ακούσουν μια Χριστιανική ομιλία περί διεθνούς ειρήνης και αλόγιστης υιοθεσίας εκατομμυρίων εχθρικών λαθρομεταναστών τη στιγμή που πλήθος αδιστάκτων επίβουλων διεκδικούν με θανάσιμη πυγμή όχι μόνον τμήματα της επικράτειάς μας - τα οποία κάποιοι πρόγονοι απελευθέρωσαν με αίμα – αλλά την ίδια την Ψυχή μας.
Μια Ελληνορθόδοξη Αδελφότητα εκτός από Χριστιανικό θα πρέπει να έχει και Εθνικό – και δη «Μαχητικό» - χαρακτήρα.
Τουτέστιν, εκτός από θρησκευτική οφείλει να είναι ταυτόχρονα και Πολεμική.
Ήταν άλλωστε μια εξαιρετικά έξυπνη στρατηγική επιλογή που έγινε κατ’ επανάληψιν από πολλά έθνη ανά την υφήλιο και την ιστορία.
Τόσο σε Δύση όσο και σε Ανατολή.
Από τους Ναΐτες και τους Ιωαννίτες Ιππότες ως τους Ασσασίνους Ισλαμιστές.
Οι Ισλαμιστές μάλιστα ακολουθώντας πιστά ακόμη και μέχρι σήμερα αυτή την "Ιερατική - Πολεμική οδό" κατόρθωσαν να είναι από τις πλέον επίφοβες δυνάμεις παγκοσμίως.
 Αν και οφείλουμε να θυμόμαστε πως ο ίδιος ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος χαρακτηρίζεται – και όχι άδικα – ως ένας από τους κατ’ εξοχήν πρώτους ιστορικούς εφαρμοστές του Ιερού Πολέμου.  Κατατρόπωσε μεν τους Πέρσες πλην όμως για να το επιτύχει αυτό, μετέτρεψε ουσιαστικά τα στρατεύματά του σε Χριστιανικό Πολεμικό Τάγμα με χαρακτηριστικά Αδελφότητας. (Πρώτος διδάξας βέβαια ο Μέγας/Άγιος Κωνσταντίνος όταν στην πρώτη μεγάλη ενδορωμαϊκή σύγκρουση έβαλε το Στράτευμά του να αντικαταστήσει τα Πολεμικά Σήματα και Λάβαρα των Μονάδων με τον Σταυρό. Ακολούθησαν βεβαίως το παράδειγμα της «Σταυροφορίας» πολλοί ακόμη αυτοκράτορες, αλλά την «απόλυτη Οργάνωση» κι εφαρμογή αυτού του «Δόγματος Ιερού Πολέμου» την πέτυχε ο Ηράκλειος. Για να «δανειστεί» λίγα χρόνια μετά αυτήν ακριβώς την «Βυζαντινή στρατηγική εμπειρία» ο Μωάμεθ και να την εισάγει στο Ισλαμικό οπλοστάσιο ως «Ισλαμική Αδελφότητα» και «Ιερό Πόλεμο/Τζιχάντ»).

Τα ιστορικά δεδομένα λοιπόν καθώς και τα Στρατηγικά αποτελέσματα των άλλων (προγόνων αλλά και ξένων) μας δείχνουν τον δρόμο της "Τακτικής" σήμερα.

Μόνον που μας τελειώνει ο χρόνος.
Όσο οι Έλληνες απομακρύνονται από "Έθνος" και "Ορθοδοξία" τόσο πλησιάζουμε στην "εξαφάνιση του Λαού" μας και της χώρας μας.
Πρέπει να επαναληφθεί:
Η Πολιτική, όσες φορές κι αν προσπάθησε να ενώσει τον Εθνικοπατριωτικό χώρο δεν το κατόρθωσε.
Οι στρατιωτικοί επίσης.
Μέχρι που κατάφεραν σήμερα να είναι απαξιωμένοι κοινωνικά και οι δύο.
Η μόνη δύναμη που απομένει στην Ελλάδα είναι η Εκκλησία. Η «Ελληνορθόδοξη Δυναμική».
Αυτή είναι που πρέπει να αναλάβει το βάρος της Εθνικής Παλινόρθωσης.

Οι «Εθνικά ευαισθητοποιημένοι» Κληρικοί (ιδίως Αρχιερείς) είναι που πρέπει να πρωτοστατήσουν στην ίδρυση αυτού του Τάγματος καθώς και στην χάραξη όλων των Τυπικών και Λειτουργιών του.
Είναι πολύ εύκολο ένα τέτοιο εγχείρημα να «ξεφύγει προς Αιρετικές ή άλλες Σκοτεινές Ατραπούς». Κοσμικές και μη. Εξ’ ου και είναι παρακινδυνευμένο να ξεκινήσει από «Λαϊκούς». Η συμμετοχή (και δη η «πρωτοκαθεδρία») της Ελληνορθόδοξης Ιεροσύνης είναι που θα διασφαλίσει ακριβώς την «Ελληνορθόδοξη Τυπικότητα και Συμβατικότητα» του Εγχειρήματος.
Ένα εγχείρημα που ενδεικτικά (πλην αναπόφευκτα και χονδρικά) οφείλει να περιλαμβάνει τρία Σκέλη:

Το «Μοναστικό» (Στήριξη), το «Λαϊκό» (Δράση) και το «Ενδιάμεσο» (Ένταξη - Εκπαίδευση).

Ένας «Μαχητής» κι ένας «Πολιτικός» είναι πολύ εύκολο να «ξεφύγουν» και να βρεθούν σε «Σκοτεινά Μονοπάτια» ( πχ Τρίπτυχο : «Αίμα, Ύλη, Υπερηδονισμός» με όλα τα «συνακόλουθα»). Ο «βαρύς ρόλος» της Ιεροσύνης και του «Μοναστικού Βραχίονα»  της Αδελφότητας θα είναι ακριβώς να «ισορροπήσουν τις Σκοτεινές Επιρροές με τις οποίες θα έλθουν σε αντιπαράθεση οι Αδελφοί του Τάγματος στην Κοσμική Ζωή και Δράση τους.
Θα πρέπει να εκπαιδευτούν, να μυηθούν, να ενταχθούν, να καθοδηγηθούν στην κατοπινή δράση τους και να στηριχθούν από το «Ιερατείο της Αδελφότητας»  με τέτοιον τρόπο, που να μην «παρεκτραπούν καθόλου» από τους Ιερούς Κανόνες Ηθικής στους οποίους θα ορκιστούν Πίστη.
Πολλά θα είναι άλλωστε τα «Συμφέροντα» που θα επιχειρήσουν να τους «εξαγοράσουν» - ως «είθισται» βεβαίως.
Το Τάγμα θα πρέπει να αποκτήσει τόση ισχύ που να μετατραπεί στον Πολιτικοκοινωνικό Πυλώνα που θα διεκδικήσει με αξιώσεις νικητή την Ηγεσία της Ελληνικής Κοινωνίας και Πολιτείας. Και μάλιστα άμεσα. Το δυνατόν συντομότερα.
Ήδη δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για την εδαφική σωτηρία της Πατρίδας και την επιβίωση του Έθνους μας.
Οι όποιες «αφανείς ηγετικές εστίες του Εθνικοπατριωτικού χώρου» θα όφειλαν να έχουν κινηθεί νωρίτερα.
Δεν το έχουν πράξει ακόμη. Κι αυτό, εκτός από «ατυχές» είναι και - το λιγότερο - «ΎΠΟΠΤΟ».
Και μόνο το γεγονός ότι αναγκαζόμαστε να γράφουμε δημόσια αυτά που γράφουμε επί δύο χρόνια ενώ θα έπρεπε αντ’ αυτού να έχουν υλοποιηθεί αυτά προ καιρού και δη με κάθε «διακριτικότητα», είναι «επιεικώς οικτρό» από μόνο του. Και μάντης κακών βεβαίως για το μέλλον. Διότι ακόμη και τώρα, κανενός δεν ιδρώνει το αυτί του.
Όπως και νάχει, δεν είναι χρόνος για ατέρμονες κουβέντες και αερολογίες σαν αυτές που συνηθίζουν όλοι αυτοί οι «βολεμένοι μεγαλοσχήμονες δήθεν ηγέτες του Εθνικοπατριωτικού χώρου».
Είναι χρόνος για Μεγάλα Εθνικά Έργα. Είναι χρόνος για «Αποφασιστική Οργάνωση» και «Αυστηρές Διαδικασίες συσπείρωσης των Πατριωτικών Δυνάμεων». Είναι χρόνος για «καίριες Δράσεις», «Δράσεις επί ακμής ξυραφίου».
Όσο «παράδοξες», «ασυνήθιστες», «ακραίες» και «ασύμμετρες» και αν φαντάζουν εκ πρώτης όψεως.

Με ότι κι αν σημαίνει τούτο.

Γεράκι του Αιγαίου