Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Το Ισλάμ υστερεί αμυντικά στα «ανοιχτά πολεμικά πεδία». Πόσο απίθανη είναι μια «ασύμμετρη επίθεση επιδημιών» κατά του Βορρά; Πόσο απίθανος είναι ένας εκτεταμένος «Παραδοσιακός Βιολογικός – Χημικός Πόλεμος» από μέρους των φανατικών του; Και όχι μόνον...



 
γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Αύγουστος 2014.
Η χειρότερη ως τώρα επιδημία Έμπολα θερίζει στη Δυτική Αφρική.

Ο ΠΟΥ εκφράζει ανησυχίες για ανησυχητικά πιθανή διεθνή διασπορά του.

Όταν σκέφτεσαι πως διεθνείς αναλυτές έχουν χαρακτηρίσει τον 1ο Παγκ. ως Πόλεμο των Χημικών Αερίων, τον 2ο ως Πόλεμο της Ατομικής βόμβας και τον αναμενόμενο 3ο ως Πόλεμο των βιολογικών όπλων και της βιοτρομοκρατίας, δεν μπορείς να μην ανησυχήσεις με την πρόσφατη επιθετική πορεία του «Αιμορραγικού Πυρετού» που ως τώρα έχει σκοτώσει (επίσημα) άνω των 1000 ανθρώπων, έχει μολύνει πολλούς πολλούς περισσότερους και δυνητικά έχει «αγγίξει» - με γεωμετρική πρόοδο - ακόμη περισσότερους.

Σκέφτεσαι «Επιδημίες Μυστήριο» (όπως εκείνος ο Λοιμός που εξόντωσε τους Αρχαίους Αθηναίους – αλλά δεν άγγιξε την Πελοπόννησο (!) - κι έδωσε τη νίκη στη Σπάρτη), «Επιδημίες Σαρωτικές Θύελλες» όπως ο Μαύρος Θάνατος του Μεσαίωνα που άδειασε κυριολεκτικά την Ευρώπη (και όχι μόνον) από πληθυσμό την ώρα ακριβώς που το Οθωμανικό Ισλάμ κορύφωνε την επίθεσή του προς το Χριστιανικό Βορρά/Δύση (!;) ή ακόμη και την παράξενη εκείνη - επίσης Μεσαιωνική - «Επιδημία Παραισθήσεων» που έμεινε στην ιστορία ως «Μακάβριος Χορός» (Dance Macabre – κάποιοι μάλιστα λένε πως η ίδια η Ταραντέλα του Ιταλικού Νότου είναι μακάβριο κατάλοιπο εκείνης της Σκοτεινής Εποχής των επιδημιών)...


Αντιμετωπίστηκαν ως τώρα επιτυχώς πλήθος βιολογικών απειλών.
Τα υγειονομικά συστήματα άντεξαν.

Σήμερα όμως;

Σήμερα που οι Πόλεμοι και η κρίση έχουν ανοίξει ένα σωρό ρήγματα;
Ακόμη και στην Ελλάδα. Ή μήπως, κυρίως στην Ελλάδα;
Είναι η Πύλη Εισόδου στο Βορρά. Το ξεχάσαμε; Και ταυτόχρονα – καθώς φαίνεται – η «αποθήκη του»...

Το Υγειονομικό της Σύστημα είναι υπό κατάρρευση.
Την ώρα μάλιστα (και βεβαίως σε σημαντικό βαθμό εξ’ αιτίας αυτού) που εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες απ’ τις άθλιες ζώνες του Αφρικανικού Νότου και της Ασίας εισρέουν καθημερινά στη χώρα.

Πόσοι άραγε απ’ αυτούς είναι πιθανά μολυσματικοί σε κάτι επικίνδυνο;
Να ξεχάσουμε ότι αυτό το ανεξέλεγκτο μεταναστευτικό κύμα είναι που ξαναθέριεψε στη χώρα μας τη Φυματίωση, την Ελονοσία και τις Γαστρεντερίτιδες – Διάρροιες;

Να ξεχάσουμε πως και ΠΡΙΝ απ’ αυτά τα «Υγειονομικά θηρία», τα ίδια μας έλεγαν; Πως δηλαδή, δεν υπάρχει πρόβλημα, πως «έχουν γνώσιν οι φύλακες», κλπ κλπ.

Ποιά γνώση εντέλει είχαν; Κι αν είχαν, γιατί φουντώσανε αυτοί οι «ξεχασμένοι εφιάλτες»;
(Συνεπώς, η κοινωνία δικαιολογείται να μην πιστέψει κανέναν φύλακα αυτή τη φορά, σωστά; Ως εκ τούτου, είναι «ανίκανοι» ή ακόμη χειρότερα «επικίνδυνοι» οι ΦΥΛΑΚΕΣ;)

Άραγε, όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι η «προετοιμασία» για το «χειρότερο»;
Η «αποδυνάμωση» του πληθυσμού και των Υποδομών Υγείας πριν την «Τελική Επίθεση»;

Όταν ο Πόλεμος απειλούσε να εισβάλλει παντού, οι Επιδημίες έρχονταν πάντα ως απαραίτητο «συνοδευτικό».
 Η εξάπλωσή τους ήταν πάντα ένα κράμα «τυχαιότητας», «κακών συνθηκών υγιεινής ένεκα εξαθλίωσης» και «εσκεμμένης πολεμικής ενέργειας κάποιων αρρωστημένων ηλιθίων».

Άραγε, ο Έμπολα θα μπορούσε να είναι σήμερα ο αντίστοιχος 4ος Ιππότης της Αποκάλυψης; (αν δεν είστε αμετανόητος Υλιστής και θέλετε που και που καμιά μεταφυσική παραβολή και προσομοίωση, ρίξτε μια ματιά εδώ http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/08/blog-post_32.html )

Ή μήπως είναι ο «κατάλληλος καταλύτης», ο «πολιορκητικός κριός» που θα κουράσει τους «Υγειονομικούς Μηχανισμούς» του Βορρά ώστε ν’ ανοίξει ο δρόμος για εισβολή πολλών πολλών περισσοτέρων βιολογικών «επάλληλων απειλών/πιέσεων» (sic, για να μην χρησιμοποιηθεί καμία «βαρύτερη κι επαχθέστερη λέξη»);

Άλλωστε, ιστορικά ποτέ και κανείς δεν πίστευε ότι μια «απλή αρρώστεια», όσο φριχτά θανάσιμη κι αν ήταν, θα μπορούσε να λάβει τόσο τρομακτικές διαστάσεις όπως μια «Πανδημία».
Κι όταν το καταλάβαιναν, ήταν ΠΑΝΤΑ αργά...

Όπως όταν τον Οκτώβριο του 1347, κάποιοι Γενοβέζοι ναυτικοί έφερναν ένα εμπορικό τους πλοίο από την Κριμαία (πάλι αυτή η Κριμαία!) γεμάτο από νεκρούς, ετοιμοθάνατους και άρρωστους από Πανώλη σε κάποιο Ευρωπαϊκό λιμάνι....τη Μεσσήνη της Σικελίας...κι από κει άρχισαν όλα...μετά απ’ αυτή τη μέρα, η Ευρώπη δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια...

Ακόμη δυστυχώς, δεν υπήρχε ούτε καν η έννοια της «καραντίνας» του «επικίνδυνου νεοεισερχόμενου»...
Όπως και στον προηγούμενο σταθμό τους...την Κωνσταντινούπολη...
Όπως ακριβώς σήμερα στην Ελλάδα...

Όταν βγαίνει το Τζίνι απ’ το μπουκάλι

Η μεγάλη επιδημία του 1346 μΧ στο μεσαίωνα ξεκίνησε από μια πολεμική - «βιολογική» - ενέργεια της εποχής.
Οι Ούννοι (Τάταροι, τα «αδέλφια» τόσο των τότε Οθωμανών όσο και των σημερινών Τούρκων-μουσουλμάνων), κατά την πολιορκία της (υπό τους Γενοβέζους) πόλης Κάφα στην Κριμαία, εκτόξευσαν μέσα στην πόλη πτώματα νεκρών αρρώστων από πανώλη.

Αυτό στάθηκε ικανό – μέσω του εμπορικού δικτύου των Γενοβέζων και δια της Κωνσταντινούπολης - να εξολοθρεύσει τη μισή Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Την Κίνα – από την οποία ξεκίνησε περί τα 1330 – την είχε πλήξει πιθανόν ακόμη χειρότερα (Άλλωστε, η Κίνα είχε δεχτεί από πιο πριν ακόμη, απανωτά τέτοια επιδημικά κύματα, ενισχυμένα από κλιματολογικές κακοτυχίες – πλημμύρες, ξηρασίες, παγετώνες, κλπ)
(Μπορείτε να δείτε το φριχτό χρονικό εδώ          http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/08/1347.html )

Οι Ούννοι, ήταν άραγε οι μόνοι που κατέφευγαν σε τέτοιες λύσεις;
Σαφώς και όχι.

Πολλά έχουν ειπωθεί για τους Σκύθες και την εμμονή τους να βουτούν τα βέλη τους σε τοξικά μίγματα δηλητηρίων ερπετών – και όχι μόνον.
Ήταν οι μόνοι;
Όχι.

Αρχαίοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Κέλτες, Αφρικάνοι, Ασιάτες, Νοτιοαμερικάνοι και κάθε λαός στη γη και σ’ όλο το διάβα της ιστορίας έβαλε την δική του συμμετοχή σ’ αυτό το ανατριχιαστικό κεφάλαιο του «πολεμικού πολιτισμού».

Η ιστορία του ανθρώπου απέδειξε πως έχει στο αίμα και τη φύση του την χρήση «δολίων και ανίερων μέσων πολέμου». Αν ταιριάξουν οι συνθήκες, τότε είναι πάντα έτοιμος να ξαναβγάλει το σατανικό (βιολογικό) τζίνι από το μπουκάλι. Διακινδυνεύοντας για πολλοστή φορά τεράστιες απώλειες πληθυσμών.

Η ίδια η λέξη «τοξικά» προέρχεται από αυτήν ακριβώς τη χρήση. Θανατηφόρα μίγματα που χρησιμοποιούνταν κυρίως από τους τοξότες για την «εμβάπτιση των αιχμών των βελών».
Παθογόνα και τοξίνες, φαρμάκι φιδιών ανακατεμένο με το .... ίδιο το σαπισμένο σώμα τους, σε συνδυασμό με δηλητηριώδη φυτά, ορυκτά, ακαθαρσίες και βακτηριολογικές ουσίες.

Ενίοτε, αξιοποιώντας το ίδιο το πτώμα ενός νεκρού από άνθρακα, ευλογιά, βουβωνική πανώλη...είτε βουτώντας το βέλος στο πτώμα είτε εκτοξεύοντάς το με καταπέλτη μέσα στην πολιορκούμενη πόλη ή στρατιωτική παράταξη είτε ρίχνοντάς το σε ένα πηγάδι, υδραγωγείο, αγωγό νερού...

Άλλοτε πάλι, έστελναν τον «μολυσμένο» πίσω από τις γραμμές του εχθρού ενώ ήταν ήδη μολυσματικός. Μέθοδος που έχει καταγραφεί ότι λειτουργούσε ήδη από την εποχή των Χετταίων, περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια πριν.

Λέγεται δε, ότι ο μυθώδης Τρωϊκός Πόλεμος κερδήθηκε χάρη σε δηλητηριασμένα βέλη. Μην ξεχνάμε με πόση «ζέση» θέλησαν και σχεδίασαν οι Αχαιοί την επιστροφή των «τοξικών βελών» του Ηρακλέους (που έφερε ο εξόριστος Φιλοκτήτης) στο στρατόπεδο των πολιορκητών Αχαιών.

Μεγάλοι ήρωες της παγκόσμιας Μυθολογίας, συμπεριλαμβανομένων των Ηρακλή, Οδυσσέα και Αχιλλέα – έκαναν χρήση αυτού του μέσου (φαρμακωμένα βέλη).

Τα τοξικά (βιοχημικά) μέσα γενικότερα χρησιμοποίησαν μεγάλοι ιστορικοί ηγέτες όπως οι Αννίβας, Ιούλιος Καίσαρας και Μέγας Αλέξανδρος.

Ο τελευταίος μάλιστα, λέγεται πως, αν και γλίτωσε από πλειάδα «βιοχημικών επιθέσεων» (μέχρι και «δηλητηριασμένες νύμφες/παλλακίδες» του έστειλαν! Ναι, απ’ αυτές που όλη τους τη ζωή κατανάλωναν μικρές δόσεις δηλητηρίου μέχρι να γίνουν οι ίδιες «δηλητηριώδεις») τελικά, είναι πολύ πιθανό να πήγε απ’ αυτό.
 «Τοξική επίθεση».

Αρχαίες Ιπτάμενες βόμβες φωτιάς, σκορπιών και ερπετών...

Κι όσο για τη χρήση «εύφλεκτων χημικών ουσιών» (πχ νάφθα, συνδυασμοί ελαίων, ρητινών, κεριού, πίσσας, θειαφιού, οξειδίου του ασβεστίου – βασικός καταλύτης «αυτανάφλεξης» -, διαφόρων οξέων, κλπ) με κορυφαίο το υγρόν πυρ, είναι πασίγνωστη.

Το ρεπερτόριο εκτόξευσης με καταπέλτη περιελάμβανε μια μεγάλη ποικιλία σχετικών ειδών, πέραν των παραπάνω εμπρηστικών βομβών. Ερπετά, σκορπιούς, σφηκοφωλιές, μελισσοφωλιές, κοριούς, ψύλλους, δηλητηριώδη σκαθάρια, βατράχους, κλπ.

Ο βιολογικός και ο χημικός πόλεμος λοιπόν δεν είναι καθόλου πρόσφατη πατέντα.
Η ιστορία απέδειξε πως, όχι, το να διασπείρεις τον Όλεθρο του Λοιμού σε μια κοινωνία ή στρατό, δεν είναι καθόλου ανέφικτο, δεν απαιτεί καμία επιστημονική αντίληψη της επιδημιολογίας...αρκεί μια στοιχειώδης γνώση των «πραγμάτων» σε συνδυασμό με ένα νοσηρό αδίστακτο νου...

Δεν απαιτεί – ενίοτε – ούτε καν στρατό...
Αρκεί μια μικρή αποφασισμένη ομάδα για να προκαλέσει την καταστροφή.

Η μέθοδος της «αρχαίας βιολογικής κινεζικής τουαλέττας» έρχεται να καταδείξει το πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο.
Έσκαβαν το βόθρο τους και κατόπιν άφηναν κάπου εκτεθειμένα για είκοσι μέρες εντόσθια ζώου. Αυτά σάπιζαν και γέμιζαν βακτηρίδια. Γέμιζαν το βόθρο νερό και ακαθαρσίες και κατόπιν έριχναν μέσα αυτό το «σαπισμένο υλικό».

Τα βακτήρια κατόπιν αναλάμβαναν έργο. Τρέφονταν απ’ αυτό το σιχαμερό υλικό και πολλαπλασιάζονταν ραγδαία. Έτσι, ο βόθρος τους δεν χρειάζονταν ποτέ «άδειασμα». Μετατρέπονταν σε μια «πρωτόγονη χημική τουαλέττα».

Ως εδώ καλά...Εύγε τους για τις προχωρημένες γνώσεις τους επί της δημιουργικής λειτουργίας των μικροοργανισμών.

Αν όμως κάτι παρόμοιο ριχτεί σε ένα υδραγωγείο;

Αν κάποιος βρει τον τρόπο να το «περάσει» μέσα στο δίκτυο σωληνώσεων ύδρευσης μια πόλης σαν την Αθήνα;
Με πόσους τρόπους τάχα μπορεί να ενισχυθεί αυτό το «θανατηφόρο μείγμα»;

Αυτό ακριβώς επαναλήφθηκε άπειρες φορές στην ιστορία.

Ισλάμ και βιοχημικός πόλεμος - βιοτρομοκρατία

O tempora, o mores.
Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Αυτό λένε οι παντοειδείς λάτρεις του «προοδευτισμού».

Ήταν όντως κάποιες παλιές άγριες εποχές που ο άνθρωπος ήταν έτοιμος να χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο, έντιμο ή δόλιο για να επιβληθεί στον αντίπαλό του.
Μπά;

Δηλαδή, εκπολιτιστήκαμε σήμερα;
Γίναμε κοινωνία Αγγέλων;
Δεν είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε κάθε μα ΚΑΘΕ θεμιτό ή αθέμιτο πολεμικό μέσο προκειμένου να συντρίψουμε τον αντίπαλό μας;

Δεν υπάρχουν δηλαδή, πια, περιθωριακοί έτοιμοι για κάτι τέτοιο;
Ε, λοιπόν, κύριοι «άφοβοι εξελικτικοί» (sic!), από την στιγμή που εσείς επικαλείστε την «Ψυχρή Λογική» για να αποδείξετε το στέρεο των λεγομένων σας είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε τα δικά σας εργαλεία...μπας και σας πείσουμε....

Τουτέστιν, την «Στατιστική».
Το κατ’ εξοχήν Καρτεσιανό Εργαλείο. Παρ’ ότι το σιχαίνεται ένας «Μεταφυσικός», μπρος πάμε...

Δεν θ’ αργήσουμε. Καθώς, όλα συμπυκνώνονται σε λίγες γραμμές:
Από την στιγμή που επί χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος κάθε ευκαιρίας δοθείσης – μέχρι και σήμερα - χρησιμοποιεί αβασάνιστα κάθε μα κάθε δόλιο μέσο στον πόλεμο, γιατί να μην το κάνει και σήμερα;
Τόσο απλά...

Δηλαδή, τι άλλαξε στην λογική του νοσηρού αδίστακτου νου;
Ιδίως ο κατώτερος – οπλικά – αντίπαλος πάντα σκέπτονταν τρόπους τέτοιους για να πλήξει τον ανώτερο αντίπαλό του. Κι αυτή η κατωτερότητα της ισχύος του ήταν που του έδινε την αίσθηση της νομιμοποίησης χρήσης τέτοιων απεχθών πολεμικών μεθόδων.

Η ιστορία επίσης έδειξε πως η χρήση τέτοιων μεθόδων πολέμου έτεινε να είναι πάντα πιο αποδεκτή αν αυτές χρησιμοποιούνταν από αμυνόμενους έναντι επιτιθέμενων.

Και το Ισλάμ, παρ’ ότι απ’ την πρώτη στιγμή της γέννησής του πέρασε στην επίθεση, μονίμως χρησιμοποιεί την ρητορική του αμυνόμενου.

Από τη στιγμή που θέλει να επιβληθεί σε όλο τον πλανήτη καταστρέφοντας κάθε άλλη θρησκεία και φιλοσοφία, θεωρεί κάθε πολεμική μέθοδο αποδεκτή.

Η «φιλοσοφία της με κάθε τρόπο και μέσο αυτοάμυνας» έτεινε ανέκαθεν να δικαιολογεί τα πάντα. Κάθε μα κάθε μορφή «παρασπονδίας» και «αγριότητας».

Στην ψυχολογία αυτού που τα «εφαρμόζει» βεβαίως.
Φροντίζει άλλωστε το ίδιο το Κοράνι να επιτάσσει στους Πιστούς του (Φενταγίν) «Φωτιά και Λεπίδι σε όλους τους Άπιστους» στις μισές σχεδόν σελίδες του (δείτε εδώ  http://aegeanhawk.blogspot.gr/2012/10/150_9111.html κι εδώ τις σχετικές σελίδες του Κορανίου http://aegeanhawk.blogspot.gr/2012/10/150_812.html ).

Σήμερα, το Ισλάμ διαθέτει άφθονους καμικάζι, κομάντος αυτοκτονίας και έμπρακτες αποδείξεις ετοιμότητας χρήσης τους.
Ως τώρα βεβαίως «απλώς εκρήγνυνται» μέσα σε κόσμο.

Κι αν αύριο, αυτός ο κομάντο, είναι «μολυσματικός» από μια λοιμώδη θανάσιμη νόσο εύκολα μεταδοτική;
Το να εκραγεί και να γίνει χίλια κομμάτια μέσα σε ένα σταθμό μετρό εκατοντάδων ή χιλιάδων πολιτών τι θα σήμαινε άραγε από υγειονομικής/λοιμώδους πλευράς;

Η ψυχολογία/φιλοσοφία τους μας έχει μήπως δείξει πως θα δίσταζαν να το κάνουν;
Έδειξαν ξεκάθαρα τις διαθέσεις τους και τα «όριά» τους.

Να θυμηθούμε εδώ την προσφιλή τους τακτική των εκτεταμένων αποκεφαλισμών – ακόμη και παιδιών των αντιπάλων;
Τους εξανδραποδισμούς αμάχων πληθυσμών;
Μέγιστο και ιταμό παράδειγμα η ISIL στο Βόρειο Ιράκ.

Όσο εσκεμμένη κι αν ήταν η «δημιουργία» τους για να υπηρετήσει «ξένες μυστικές πολιτικές», δεν παύει να δείχνει την «απόκρυφη, αρρωστημένη, αδίστακτη φιλοσοφία/ψυχολογία αίματος» του Ισλάμ.

Είπαμε:
Το ίδιο το Κοράνι άλλωστε επιτάσσει την δια πυρός και σιδήρου συντριβή των αντιπάλων και διάδοσή του....

Η εσκεμμένη πρόκληση μιας επιδημίας τύπου Έμπολα λοιπόν στη Δύση/Βορρά, πόσο έξω από την ψυχολογία/φιλοσοφία τους θα μπορούσε να είναι;

Έτσι κι αλλιώς, αυτοί από όπου περνάνε αφήνουν συντρίμια και ερείπια. Μαθημένοι είναι σ’ έναν τέτοιον άθλιο τρόπο ζωής.
Τι θα τους ενοχλούσε, αφού κατανικήσουν μ’ αυτόν τον τρόπο τον ανώτερο αντίπαλο, να κατακάψουν κατόπιν με φωτιά τα πάντα προκειμένου να εξαλείψουν τις εστίες μολύνσεως και να κατοικήσουν εξ’ αρχής σε τρώγλες;

Θα διστάσουν μήπως να σκοτώσουν και δικούς τους μαζί;
Πότε δίστασαν;
Άλλωστε μια εκτεταμένη πυρκαγιά στην «εχθρική πόλη»  θα σήμαινε ταυτόχρονα και βαρύτατες τοξικές αναθυμιάσεις.
Κι αυτή η μέθοδος έρχεται από τους χημικούς πολέμους της αρχαιότητας.

Όταν η «συμβατική πολεμική αντιπαράθεση» δεν πάει καλά...τόσο το χειρότερο γι’ αυτήν;...

Όταν κάποιος ηττάται στα ανοικτά πεδία λόγω της εμφανούς οπλικής ανωτερότητας του αντιπάλου θα επιχειρήσει αναπόφευκτα να μεταφέρει τον πόλεμο στο πεδίο που κι αυτός διαθέτει ανυπολόγιστη ισχύ.

Ο Βιολογικός – Χημικός Πόλεμος είναι το πιο σύνηθες πεδίο.
Η «θανατηφόρα γνώση» έρχεται σκοτεινή (και δυστυχώς άκρως αποτελεσματική) από την αρχαιότητα.
Έχει τη μορφή των δηλητηρίων, των ιών, των βακτηρίων, των μικροβίων, του χημικού θανάτου, της τοξικής φωτιάς...

Δεν χρειάζεται πανάκριβα επιστημονικά εργαστήρια για να παραχθεί...
Δεν χρειάζεται πολυάριθμους στρατούς και δαπανηρά εξεζητημένα τεχνολογικά μέσα για να διασπαρθεί στον αντίπαλο.
Αρκεί πάντα μια μικρή ομάδα αρρωστημένα αποφασισμένων ατόμων.

Το γιατί δεν αντιδρά μια σύγχρονη κοινωνία όταν βλέπει αυτό το θανατηφόρο γαϊτανάκι να πλέκεται ασφυκτικά γύρω της ίσως πέραν της «εγγενούς τάσης του βολεμένου ατόμου να μην αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο» να πρέπει να δούμε λίγο άλλη μια ανάλογου τύπου ιστορική εμπειρία.

Πόσες και πόσες φορές δεν νικήθηκαν στρατοί και δεν κατελήφθησαν πόλεις αφού πρώτα δεν έπεσαν όλοι στουπί απ’ το μεθύσι λόγω των βαρελιών «πειραγμένου» οινοπνεύματος που έστειλε ο εχθρός; Πχ κρασί καρυκευμένο με μανδραγόρα ή ντάτουρα...τοξικοφόρους ταύρους και ζώα προς θυσία...ή/και τοξικό μέλι...όπως την έπαθε ο Ρωμαίος Πομπήιος από τον Μιθριδάτη...

Πολλά δε από τα παραπάνω «τοξικά μέσα» διέθεταν «παραισθησιογόνους παράγοντες». Και όσο για το τι μπορεί να προκαλέσει μια «πρωτόγονη βιοχημική επίθεση» τέτοιου τύπου ρίξτε μια ματιά εδώ στην σχετική επιδημία του Μεσαίωνα http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/08/blog-post_77.html .
Χιλιάδες άνθρωποι «σαλεμένοι» κινούνταν και χόρευαν «παράξενα» κι «ασταμάτητα» εκείνη την εποχή, ακριβώς σαν ... «ζόμπι»...και μια και χρησιμοποιήσαμε αυτή τη λέξη, πως να μην θυμηθούμε ότι «κάποιοι άλλοι Υπερατλαντικοί Στρατοί πρόσφατα εκπαιδεύτηκαν μέχρι και στην αντιμετώπιση ανθρώπων – ζόμπι»; (Κοίτα ρε να δεις πως «ταιριάζουν κάποια πράγματα»!) Ιδού οι γλαφυρές λεπτομέρειες http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/07/conplan-8888.html

Ας αφήσουμε όμως τα... «παραισθησιογόνα», τους στρατιωτικούς επίγονους του Castaneda και των LSDοειδών ευρεσιτεχνιών διαφόρων «πειραματικών υπηρεσιών» και «ριζοσπαστικών ομάδων»...

Είχαν εφεύρει λοιπόν οι αρχαίοι και αυτήν την... «εξευγενισμένη» κατηγορία βιοχημικών όπλων...τα «κατευναστικά»...(άκου κει «εξευγενισμένη»;τους κοίμιζαν για να τους σφάξουν...απλά...)
Μήπως σήμερα, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας (ιδίως μετά από Τσετσενικές εμπειρίες τύπου Όπερα Μόσχας και Σχολείο στο Μπεσλάν) δεν έχει παραγάγει διάφορα «μη-φονικά όπλα» τύπου «ηρεμιστικών αναθυμιάσεων» με στόχο την αδρανοποίηση, τον αποπροσανατολισμό, την αναισθητοποίηση του εχθρού καθιστώντας τον ανήμπορο να υπερασπιστεί τον εαυτό του;

Σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα τέτοια «κατευναστικά αέρια/υγρά» να περάσουν στον οργανισμό της κοινωνίας όχι μόνον μέσα από το νερό αλλά και μέσω του αέρα που εισπνέει.

Πως αλλιώς να εξηγηθεί το ότι ο κίνδυνος διαγράφεται σε τόσο έντονο βαθμό ολόγυρα κι όμως κανείς δεν ανησυχεί;

Εν τοιαύτη περιπτώσει, παρατηρούμε μια παράδοξη «σύμπτωση συμφερόντων» μεταξύ επιτιθέμενου και (υποτίθεται) αμυνόμενου:
Η Πολιτεία του αμυνόμενου (ή καλύτερα οι «Ύπατοι Αρμοστές» του Προτεκτοράτου δια των «ιθαγενών τοποτηρητών» τους), προκειμένου να κρατάνε σε «αδράνεια» τους Πολίτες καταφεύγουν σε «κατευναστικά βιοχημικά μέσα».

Από την άλλη, οι «επιτιθέμενοι» έχουν «εύλογο συμφέρον» να παραμείνουν οι αμυνόμενοι υπό «κατευνασμό».
Άρα, θα τείνουν να «ενισχύσουν αυτό τον κατευνασμό» προκειμένου να μην αντιδράσουν κατά την επίθεσή τους.

Το ιστορικό παράδειγμα των μεθυσμένων αποχαυνωμένων αυτοεγκατελειμμένων  Τρώων να σφάζονται ανηλεώς από τους πονηρούς εισβολείς Αχαιούς είναι επαρκές.

Σύνδρομα στα οποία ο ιατρός πρέπει να σκεφθεί την πιθανότητα βιολογικής τρομοκρατία (από το «Ιάτωρ»)

· Αιμορραγική μεσοθωρακίτιδα
· Εγκεφαλίτιδα
· Βλατιδο-πομφολυγώδες εξάνθημα
· Κατιούσα παράλυση
· Αιμορραγικός πυρετός
· Πνευμονία με παθολογικές δοκιμασίες ήπατος, ναυτία, εμέτους με ή χωρίς διάρροιες

Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά που θέτουν την υποψία βιολογικού πολέμου ή βιολογικής τρομοκρατία
· Επιδημία σπάνιας νόσου
· Εμφάνιση επιδημίας σε μη ενδημική περιοχή
· Εμφάνιση εποχικής νόσου σε μη αναμενόμενη περίοδο
· Εμφάνιση επιδημίας από μικροοργανισμό με ασυνήθη αντοχή
· Ασυνήθης ηλικιακή κατανομή
· Ασυνήθη επιδημιολογικά στοιχεία
· Ασυνήθεις κλινικές εκδηλώσεις γνωστής νόσου
(περισσότερα στοιχεία στο http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/08/blog-post_18.html)

Στοιχεία αντλήθηκαν από το εξαίρετο βιβλίο της Adrienne Mayor «Υγρόν Πυρ, Δηλητηριώδη βέλη και σκορπιοί – βόμβες» (βιολογικά και χημικά όπλα στον αρχαίο κόσμο), εκδ. Ενάλιος. Περισσότερα στοιχεία επί τούτου μαζί με άλλες σχετικές ενδιαφέρουσες παραπομπές περί επιδημιών και βιοχημικών όπλων στο http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/08/blog-post_13.html