Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Η πιο σκοτεινή πτυχή της κρίσης: 200 εισαγωγές το μήνα στο Δαφνί!


Μία από τις πιο σκοτεινές πτυχές τις οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα αποτυπώνει η κατάσταση στα ψυχιατρεία της χώρας, όπου οι αριθμοί των εγκλείστων ψυχικά ταραγμένων ανθρώπων έχει χτυπήσει «κόκκινο».
 
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος, μόνο στο Δαφνί γίνονται κάθε μήνα 200 νέες εισαγωγές με την πληρότητα να αγγίζει το 130%, με αποτέλεσμα ασθενείς να κοιμούνται με ράντζα στους διαδρόμους.
 
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αύξηση από το 2010 των ακούσιων εισαγωγών, που αποτελούν πλέον το 55% των περιπτώσεων. Πρόκειται για τους ασθενείς που εισέρχονται στα ψυχιατρεία χωρίς τη θέλησή τους, με την παρέμβαση της αστυνομίας κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, την αύξηση των οποίων οι γιατροί συνδέουν άμεσα με την οικονομική κρίση.
 
Το προφίλ των ψυχικά ασθενών
 
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι πρόκειται για ανθρώπους της διπλανής πόρτας που περνούν ολοένα και συχνότερα το κατώφλι των ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Άνεργοι, χρεοκοπημένοι επιχειρηματίες, γονείς που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους.
 
Σε αρκετούς οι ψυχικές διαταραχές εμφανίστηκαν ξαφνικά και μάλιστα σε ηλικία άνω των 40 ετών.
 
Στους παραπάνω προστίθενται εκατοντάδες άστεγοι με βαριά ψυχικά νοσήματα οι οποίοι συνήθως μένουν για λίγο στο νοσοκομείο και κατόπιν ξαναγυρίζουν στο δρόμο χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
 
Επιστημονικές έρευνες σε Ευρώπη και ΗΠΑ έχουν κατά καιρούς επισημάνει τη σύνδεση της έλλειψης στέγης με τις ψυχικές παθήσεις.
 
Τραγικές συνέπειες
 
Ενδεικτικό είναι το περιστατικό που έλαβε χώρα πριν από έναν περίπου μήνα με έναν άστεγο 44 περίπου ετών που έπασχε από κατάθλιψη και τελικά αυτοκτόνησε στο κέντρο της Αθήνας.
 
Την προηγούμενη ημέρα είχε εισαχθεί στο Δρομοκαϊτειο, όπου οι γιατροί δεν έκρινα απαραίτητη τη νοσηλεία του και του έδωσαν εξιτήριο.
 
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, είναι αρκετές οι περιπτώσεις που οι συνθήκες που απορρέουν από την πληρότητα στις κλινικές πιέζουν τους γιατρούς να δίνουν πιο εύκολα εξιτήριο στους ασθενείς, με τραγικά αποτελέσματα.
 
Μόνο στο Δαφνί, το πρώτο εννιάμηνο του 2014 εξετάσθηκαν 3.412 ασθενείς και έγιναν  1.757 εισαγωγές, αριθμοί που θεωρούνται ιδιαίτερα υψηλοί.
 
Ενδεικτική της κατάστασης είναι η μαρτυρία στην εφημερίδα του διευθυντή της Ψυχιατρικής κλινικής στο Δαφνί, Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου.
 
Ψυχικά παθούντες στο δρόμο
 
Ο κ. Μεγαλοοικονόμου κάνει λόγο για αύξηση τα τελευταία χρόνια των εγκαταλελειμμένων ανθρώπων με ψυχικές παθήσεις, λόγω των οικονομικών συνθηκών και για διάφορους λόγους, ό[ως για παράδειγμα ο θάνατος κάποιου συγγενή τους που τους φρόντιζε.
 
«Δυστυχώς δεν υπάρχουν οι δομές για την υποστήριξη αυτών των ατόμων σε μια εποχή που και οι συντάξεις των συγγενών από τις οποίες ζούσαν αρκετοί έχουν περιοριστεί σημαντικά» επισημαίνει ο κ. Μεγαλοοικονόμου.