Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Πώς θα καταλάβετε ότι παθαίνετε νευρικό κλονισμό

 
Ο «νευρικός κλονισμός» δεν αποτελεί επίσημη διάγνωση στο χώρο της Ιατρικής αλλά μια εξαιρετικά αντιπροσωπευτική περιγραφή για το τι περνά το σώμα μας όταν καταπονείται υπερβολικά.

Όλοι αντιμετωπίζουμε στρες στην καθημερινότητά μας, όταν όμως αυτό φτάνει σε σημείο να μας καταβάλλει, το σύστημα απλώς... κλατάρει!


Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά η κλινική ψυχολόγος Denee Jordan, ο νευρικός κλονισμός για τον ανθρώπινο οργανισμό μοιάζει με τη βλάβη που παθαίνει ένα αυτοκίνητο όταν τρέχει ασταμάτητα.



Η διευθύντρια του τμήματος Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας στο ίδρυμα Exceptional Children's Foundation τονίζει πως το στρες έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας και μάλιστα φτάνουμε σε σημείο να το «ανεχόμαστε» ακόμη κι όταν ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού. Το στρες όμως συσσωρεύεται μέχρι να καταρρεύσουμε.


Σύμφωνα με τη Mayo Clinic, ο νευρικός κλονισμός είναι αποτέλεσμα της σωματικής αλλά και ψυχολογικής καταπόνησης και μπορεί να υποδεικνύει υποκείμενη ψυχική νόσο (κατάθλιψη, αγχώδη διαταραχή κ.α.) που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα.

Τα προειδοποιητικά σημάδια

Ο νευρικός κλονισμός δεν είναι κάτι ξαφνικό –εμείς επιτρέπουμε να συμβεί όταν παραμελούμε τον εαυτό μας για αρκετό καιρό. Το σώμα μας στέλνει τα απαραίτητα προειδοποιητικά σήματα για να μας δείξει ότι το ταλαιπωρούμε, δηλώνει ο Jonathan Jackson, διευθυντής του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημίου Adelphi της Νέας Υόρκης, τονίζοντας πως οι ενδείξεις μπορεί να διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.


Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πρώτα συμπτώματα του νευρικού κλονισμού μοιάζουν με αυτά κάποιας ψυχικής νόσου, σύμφωνα με τον Jackson, όπως αδυναμία διάκρισης του πραγματικού από το φανταστικό (ψευδαισθήσεις και παραισθήσεις).


Για άλλους, οι ενδείξεις είναι ανεπαίσθητες και μπορεί να εμφανιστούν αρχικά ως ήπιες καταθλιπτικές τάσεις που διογκώνονται με το πέρασμα του χρόνου, έως ότου το άτομο φτάσει σε σημείο να αισθάνεται απελπισία, να χάνει τη διάθεσή του για ζωή και να μην έχει την απαραίτητη ενέργεια για να ολοκληρώσει απλές καθημερινές δραστηριότητες. Στην περίπτωση αυτή, το πρόβλημα δεν είναι εύκολο να αναγνωριστεί, καθώς εξελίσσεται με αργό ρυθμό και ο πάσχων προσπαθεί να το κρύψει ή βρίσκεται σε άρνηση.


Τα άτομα που βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού είναι πιθανό να απουσιάζουν τακτικά από τη δουλειά τους, να αποφεύγουν κοινωνικές εκδηλώσεις και να ξεχνούν ραντεβού και συναντήσεις ή να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν υγιεινές συνήθειες που αφορούν στον ύπνο ή το φαγητό.


Παραδοσιακές τακτικές αντιμετώπισης του στρες είναι η γυμναστική και οι συχνές εκδρομές, ωστόσο οι ειδικοί τονίζουν πως καθένας από εμάς μπορεί να επιλέξει όποια στρατηγική του ταιριάζει καλύτερα. Για παράδειγμα, άλλοι επιλέγουν τη γιόγκα για να διαχειριστούν τις καθημερινές πιέσεις, ενώ άλλοι προσπαθούν να περνούν περισσότερο χρόνο με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα. Άλλοι πάλι επιλέγουν να ζητήσουν τη βοήθεια επαγγελματιών ψυχικής υγείας (π.χ. ψυχοθεραπεία, δραματοθεραπεία).

Πηγή: http://www.onmed.gr