Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΡΑ ΛΙΓΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟ ΙΡΑΝ;



Γράφει ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης*

Και να λοιπόν που οι εικασίες και οι φήμες επιβεβαιώθηκαν με τον πιο κατηγορηματικό και αδιαμφισβήτητο τρόπο. Ναι, το Ισραήλ ήταν αποφασισμένο και προετοιμασμένο να επιτεθεί κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, με τρία σχέδια επίθεσης. 

Κάτι όμως που τελικάαπεφεύχθη, ευτυχώς για την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη. Ποιος τα λέει αυτά και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί; Μα ο πρώην υπουργός άμυνας του Ισραήλ, πρώην αρχηγός του Εργατικού κόμματος, πρώην πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), ο Εχούντ Μπαράκ!!
Σε πρόσφατη συνέντευξή του (21 Αυγ. 2015) στον Ισραηλινό τηλεοπτικό σταθμό Channel 2, ο αποσυρθείς πλέον πολιτικός και στρατηγός ε.α. αναφέρθηκε στα φημολογούμενα σενάρια περί σχεδιαζόμενης Ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν και ομολόγησε ότι όντως ήσαν αληθή. 

Ο Εχούντ Μπαράκ ήταν υπουργός άμυνας από το 2009 έως το 2013, δηλαδή την κρίσιμη περίοδο της σφοδρής Ιρανο-Ισραηλινής αντιπαράθεσης για τις «επικείμενες» πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν και την φημολογία για αναμενόμενη αεροπορική προσβολή του Ισραήλ κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. 

Σύμφωνα λοιπόν με την σημερινή ομολογία του Εχούντ Μπαράκ τόσο αυτός ως υπουργός άμυνας, όσο και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου είχαν ταχθεί αναφανδόν υπέρ της μεμονωμένης στρατιωτικής δράσης του Ισραήλ κατά του Ιράν, αφού οι ΗΠΑ δεν ήσαν διατεθειμένες να συμμετάσχουν και μάλιστα με τρόπο που θα «εξέθετε» τελικά και τις ΗΠΑ. 

Ο σχεδιασμός αφορούσε και έγινε κατά το χρονικό διάστημα 2009-2010 και μάλιστα υπήρχαν τρία σχέδια επιθέσεως κατά του Ιράν. Τα σχέδια αυτά είχαν εγκριθεί τόσο από τον ίδιο, όσο και από τον πρωθυπουργό, δεν έγιναν τελικά αποδεκτά από το συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ. 

Ο λόγος της απόρριψης των σχεδίων αυτών ήταν ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ ήσαν αρνητικές στην υλοποίηση των σχεδιασμών αυτών και έτσι τα «μπλοκάρισαν» στο Ισραηλινό συμβούλιο ασφαλείας. Ο δε τότε αρχηγός των IDF, Αντιστράτηγος Γκάμπι Ασκενάζι «δεν ήταν θετικός», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Μπαράκ.
Ο διάδοχος του στρατηγού Ασκενάζι, ο μέχρι πρότεινος αρχηγός τωνIDF Αντγος Μπένυ Γκάντζ ενημέρωσε την πολιτική ηγεσία του Ισραήλ ότι «οι δυνατότητες (για μια επίθεση κατά Ιράν) υπάρχουν, αλλά θα πρέπει να ξέρετε τους περιορισμούς και τα ρίσκα». 

 Και ο Μπαράκ συνέχισε τις αποκαλύψεις: «Έτσι κατά την συνεδρίαση του συμβουλίου ασφαλείας, η στρατιωτική αντιπροσωπεία έπεισε τελικά δύο από τα οκτώ μέλη του συμβουλίου να μην αποδεχθούν τα σχέδια και τελικά να μην υπάρξει η απαιτούμενη πλειοψηφία για την τελική έγκριση των σχεδίων και φυσικά την υλοποίησή των». 

 Τα δύο αυτά μέλη ήσαν οι υπουργοί Μοσιέ Γιαλόν και Γιουβάλ Στέινιτζ (Moshe Yaalonand Yuval Steinitz). Εδώ να αναφέρουμε ότι ο Μοσιέ Γιαλόν είναι αντιστράτηγος ε.α., πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου των IDF και νυν υπουργός άμυνας του Ισραήλ, ο δε Γιουβάλ Στέινιτζ ήταν τότε υπουργός οικονομικών και σήμερα Υπουργός υποδομών και ενέργειας.

Ο Μπαράκ ακόμη αναφέρθηκε σε μια μεγάλη ευκαιρία για υλοποίηση των σχεδίων, που παρουσιάστηκε το 2012, όταν συνέπεσε με μια μεγάλη κοινή Αμερικανο-Ισραηλινή αεροπορική άσκηση, αλλά τελικά ματαιώθηκε (μετά τις αντιρρήσεις των IDF), γιατί θεώρησαν ότι έτσι έβαζαν στο κάδρο και τις ΗΠΑ και θα έδιναν σε όλους την εντύπωση ότι οι ΗΠΑ ήσαν άμεσα εμπλεκόμενοι στην επίθεση κατά Ιράν, γεγονός που θα ενοχλούσε αφάνταστα την Ουάσιγκτον.  
Μάλιστα το 2013 ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Όλμερτ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, ότι είχε ξοδέψει περίπου 3 δις δολάρια, για προπαρασκευή της επίθεσης κατά Ιράν, η οποία τελικά δεν υλοποιήθηκε!!

Είναι γνωστό διεθνώς ότι το Ισραήλ για χρόνια διακήρυττε και απειλούσε να χρησιμοποιήσετε την "στρατιωτική επιλογή» για να αποτρέψει το Ιράναπό το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

 Έτσι η ιστορική συμφωνία της 14ηςΙουλίου των 5+1, για τα πυρηνικά του Ιράν βρίσκει παντελώς αντίθετο το Ισραήλ (και την Σαουδική Αραβία για τους δικούς της λόγους), καθόσον ακόμη θεωρούν ότι το Ιράν παραμένει η βασική απειλή για το Ισραήλ και με την απόκτηση πυρηνικών όπλων και την άρση του εμπάργκο θα καταστεί κύριος και ισχυρός παίκτης στην Μέση Ανατολή και από βασική απειλή θα μεταβληθεί σε θανάσιμη απειλή κατά του Ισραήλ, που θα αντιμετωπίζει πλέον θέμα επιβίωσης !! 

Δεν ξέρω αν θεωρείτε υπερβολικές τις αντιλήψεις αυτές του Ισραήλ, που όντως είναι κατά την εκτίμησή μου, όμως στο Ισραήλ η πλειοψηφία πολιτών και πολιτικών το πιστεύει και τους έχει γίνει έμμονη ιδέα και άγχος. 

Αν και η Τεχεράνη έχει κατ’ επανάληψη διακηρύξει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα δεν έχει καμιά σχέση με στρατιωτική διάσταση και χρήση, αλλά θα χρησιμοποιείται μόνο για ειρηνικούς σκοπούς, οι Ισραηλινοί τελικά δεν πείθονται. 

Ο δε Νετανιάχου διακήρυξε σε δραματικούς τόνους ότι «Δεν αντιτάσσομαι σ’ αυτή τη συμφωνία, γιατί θέλω πόλεμο. Είμαι αντίθετος με αυτή τη συμφωνία, γιατί θέλω να αποτρέψουμε τον πόλεμο. Και αυτή η συμφωνία θα φέρει τον πόλεμο». 

Ο δε πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα σε συνάντησή του πρόσφατα (4 Αυγ. 2015) με τους ηγέτες των εβραϊκών κοινοτήτων των ΗΠΑ, τους διαβεβαίωσε ότι τελικά η συμφωνία αυτή είναι για το καλό του Ισραήλ, γιατί σε αντίθετη περίπτωση: 

«Θα δείτε περισσότερη υποστήριξη του Ιράν προς την τρομοκρατία. Θα δείτε ρουκέτες της Χεζμπολάχ και του Ιράν να πέφτουν στο Τελ Αβίβ. Αυτό θα συμβεί εάν οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ επέφεραν ένα στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράν».




Αντγος ε.α. Γκάμπι Ασκενάζι




Αντγος ε.α. Μοσιέ Γιαλόν

Μερικές φορές η ιστορία γράφεται από μικρά και ασήμαντα γεγονότα ή από την απόφαση κάποιων ανθρώπων να διαφοροποιηθούν από τους άλλους, τους πολλούς. 

Στην προκειμένη περίπτωση η ιστορία γράφτηκε όπως είναι σήμερα, από την απόφαση δύο αρχηγών γενικού επιτελείου των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων. Των στρατηγών Γκάμπι Ασκενάζι και του Μοσιέ Γιαλόν. 

Οι δύο αρχηγοί, ο ένας εν ενεργεία και ο άλλος εν αποστρατεία και υπουργός του Ισραήλ αντιτάχθηκαν στην γενικευμένη αντίληψη και ιδιαίτερα στην θέληση και επιθυμία των δύο πιο ισχυρών προσώπων του Ισραήλ, του πρωθυπουργού και του υπουργού άμυνας στην σχεδιαζόμενη επίθεση του Ισραήλ, κατά του Ιράν, που θα άλλαζε δραματικά τον χάρτη της Μέσης Ανατολής. 

Οι εξελίξεις θα ήταν καταιγιστικές, ολέθριες και γενικευμένες. Η σημερινή κατάσταση θα φάνταζε «παιδική χαρά» σε αυτά που θα συνέβαιναν. Το Ιράν δεν είναι Συρία και φυσικά δεν είναι Ιράκ του Σαντάμ Χουσείν. 

Η επίθεση κατά Ιράν δεν θα είχε καμιά σχέση και ομοιότητα με την επιχείρηση «Όπερα», της 7ης Ιουνίου 1981, όταν τα Ισραηλινά Α/Φ κατέστρεψαν μέσα σε τρεις ώρες τον πυρηνικό αντιδραστήρα στα περίχωρα της Βαγδάτης.

 Η επιχείρηση δε θα ήταν όπερα αλλά τραγωδία, θα ήταν ο βιβλικός Αρμαγεδώνας. Και εδώ να τονίσουμε ότι μέχρι σήμερα δεν ανευρέθηκαν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι το Ιράκ κατασκεύαζε ατομική βόμβα στον πυρηνικό αντιδραστήρα, που κατέστρεψαν οι Ισραηλινοί. 

Μήπως οι εμμονές και οι ιδεοληψίες θα πρέπει να σταματήσουν και να αντικατασταθούν από την λογική, την απόδειξη, την ειλικρίνεια, την συνεργασία των λαών και την ειρήνη σε αυτή την πολύπαθη περιοχή; 

Τα παθήματα δεν πρέπει να γίνονται μαθήματα, στα έθνη που έχουν υποφέρει πολύ, όπως ιστορικά είναι το Ισραηλινό έθνος; Ευτυχώς που στο Ισραήλ υπάρχει υψηλού επιπέδου δημοκρατία σε όλες τις βαθμίδες διοίκησης του κράτους, αλλά και στην κοινωνία , το καθεστώς του ουδέποτε ήταν «ενός ανδρός αρχή» και οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και δημοκρατικά!! 

Εκεί ο αρχηγός του επιτελείου λέει ΟΧΙ στον πρωθυπουργό και στον υπουργό άμυνας, όταν τα θέματα τον αφορούν, κάτι αδιανόητο για την σημερινή Ελλάδα. 

Και να αναφέρω για μια ακόμη φορά τα ονόματα αυτών που έκαναν την διαφορά και απέτρεψαν το ολοκαύτωμα στην Μέση Ανατολή και έγραψαν ιστορία:Αντιστράτηγος ε.α. Γκάμπι Ασκενάζι και αντιστράτηγος ε.α. Μοσιέ Γιαλόν!!!!

*Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.), πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ, Tactical Intelligence School(USA) και ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής.