Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Σατανισμός – ο άνθρωπος ως Θεός;


Σίγουρα όλοι μας έχουμε ακούσει κάτι, σε σχέση με τον σατανισμό. Αλλά λίγοι άνθρωποι ξέρουν, τι πραγματικά είναι.

Στο μυαλό μας και στη φαντασία μας έχουμε βαθιά τυπωμένες κάποιες εικόνες σοβαρών βεβηλώσεων των νεκροταφείων τη νύχτα, διεστραμμένων τελετών και θυσιών ζώων. Αλλά σατανισμός δεν είναι ίσον σατανισμός. Ξέρω ότι ακούγεται παράξενο, αλλά αυτό σημαίνει ότι, η εικόνα που έχουμε για αυτήν την «αντι-θρησκεία», αντιστοιχεί μόνο εν μέρει στην πραγματικότητα.

Σε πολλούς αρέσει κιόλας αυτός το ρόλος του «σκοτεινού outsider» και ισχυρίζονται ότι είναι σατανιστές, θέλοντας μόνο να προκαλέσουν και να φοβίσουν τους άλλους. 

Η βασική αρχή είναι ότι, όσο περισσότερο το διαλαλεί κάποιος κάτι, τόσο λιγότερο είναι στην πραγματικότητα. Γιατί οι «αληθινοί» σατανιστές, προσέχουν πολύ, ώστε να μην αναγνωρίζονται εύκολα ως τέτοιοι και επίσης δεν θέλουν να «κερδίσουν κάποιον για τον εαυτόν τους», επειδή νομίζουν ότι αυτοί είναι η αφρόκρεμα της ανθρωπότητας, και ότι σ’ αυτήν ανήκουν μόνο οι καλύτεροι.
Τι είναι λοιπόν, ο αληθινός σατανισμός;

Ο όρος «Σατανάς» προέρχεται από τα Εβραϊκά και σημαίνει «εχθρός» και «αντίπαλος». Οι μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, όπως ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ θεωρούν το διάβολο ως αντίπαλο του Θεού, σ’ έναν κόσμο που βρίσκεται σε συνεχή πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό. Ωστόσο, ο Σατανάς είναι ο ηττημένος – όποιος πάει με το μέρος του, θα περάσει την αιωνιότητα σ’ ένα μέρος, μακριά από την παρουσία του Θεού, χωρίς αγάπη, ελπίδα και παρηγοριά.


«… σ’ εσάς ο διάβολος κατέβη έχοντας θυμό μεγάλο, ξέροντας πως λίγος καιρός του απομένει». (Αποκάλυψη 12:12β) «Όποιος αμαρτάνει κατάγεται από το διάβολο, γιατί ο διάβολος συνδέεται με την αμαρτία εξαρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Υιός του Θεού ήρθε στον κόσμο: Για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου». (Α’ Ιωάννου 3:8)

Ο Σατανισμός εκλαμβάνεται συχνά ως μια θρησκεία που, αντί του Θεού, λατρεύει το διάβολο, κι γι’ αυτό διαστρεβλώνει και γελοιοποιεί συνειδητά τις χριστιανικές τελετές.

Αλλά στην εποχή μας υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά σατανικά ρεύματα, που είναι πολύ δύσκολο ή αδύνατο να τα φέρει κανείς σ’ έναν κοινό παρονομαστή. Ο Bob Passantino, ένας Χριστιανός συγγραφέας, το διατύπωσε κάποτε ως εξής: «Ο σύγχρονος σατανισμός είναι μια μορφή θρησκευτικής πίστης και έκφρασης, που χρησιμοποιεί τη λατρεία του σατανά, όπου ο Σατανάς γίνεται αντιληπτός ως ένα υπερφυσικό πρόσωπο, θεότητα, διάβολο(ς), μια υπερφυσική δύναμη, μια φυσική δύναμη ή ως το εγώ.» [1]
Αθεϊστικός ή φιλοσοφικός σατανισμός



Εδώ ο σατανάς (ως πρόσωπο) παίζει έναν εντυπωσιακά «ασήμαντο» ρόλο, ενώ εστιάζει στον άνθρωπο. Στο κέντρο είναι ο άνθρωπος, ο οποίος υψώνει τον εαυτόν του σε Θεό, πρέπει δηλαδή να μοιάζει όλο και περισσότερο σαν Θεός.

Ενδιαφέρον είναι ότι, ακριβώς αυτό το θέμα έθιξε και το φίδι στους πρωτόπλαστους, πριν την πτώση του ανθρώπου:


«(…) την ημέρα που θα φάτε απ’ αυτό, θα ανοιχτούν τα μάτια σας και θα γίνετε σαν Θεοί, και θα γνωρίζετε το καλό και το κακό.» (Γένεση 3:5)

Στον αθεϊστικό ή φιλοσοφικό σατανισμό εφαρμόζονται* πράγματι «μαγικές» τελετουργίες, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια εμπειρία σκέτης αυτοπραγμάτωσης και απεριόριστης προσωπικής ελευθερίας και σεξουαλικότητας. Όλα επιτρέπονται, γιατί ο άνθρωπος είναι ο ίδιος νομοθέτης του εαυτού του και το μέτρο όλων των πραγμάτων.


«Μερικοί από σας λένε: “ Όλα μού επιτρέπονται”. Σωστά• όλα όμως δεν είναι προς το συμφέρον. Όλα μου επιτρέπονται, εγώ όμως δε θα αφήσω τίποτε να με κυριέψει» (Α’ Κορινθίους 6:12).

* «Τα μέλη [της Εκκλησίας του Σατανά] εξασκούν τελετουργική μαγεία, που όμως δεν εννοείται ως επίκληση της υπερφυσικών όντων, αλλά ως θεραπευτικό ψυχόδραμα για τον αυτό-επηρεασμό των συναισθημάτων των παρευρισκόντων, ώστε να ενθαρρυνθεί η εκπλήρωση της επιθυμίας τους. Σύμφωνα με την Εκκλησία του Σατανά, αυτή η μαγεία είναι στα πλαίσια των νόμων της φύσης, και δεν παρέχει υπερφυσικές δυνάμεις.» [2]

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο όρος «Σατανάς» σημαίνει περισσότερο μια στάση, που θα την λέγαμε «η αληθινή φύση του ανθρώπου». Στις «Εννέα σατανικές αρχές», μεταξύ άλλων, επισημαίνετε: «(3) Σατανάς σημαίνει ανόθευτη σοφία αντί υποκριτική αυτο-εξαπάτηση» και «(7) Σατανάς σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι απλά ένα ζώο ανάμεσα σε άλλα ζώα, μερικές φορές καλύτερο, αλλά συχνά χειρότερο από ό,τι τα τετράποδα, αφού λόγω της «θείας, πνευματικής και διανοητικής ανάπτυξης», έγινε το πιο κακό απ’ όλα τα ζώα.»

Το τελευταίο έρχεται σε συνειδητή αντιπαράθεση της βιβλικής θεώρησης, όπου ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό κατ’ εικόνα Του, οπότε είναι και σαφώς διαφορετικός από τα ζώα.


«Δημιούργησε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική Του την εικόνα, ‘‘κατ’ εικόνα Θεού’’ τον δημιούργησε άντρα και γυναίκα» (Γένεση 1:27). «Τον έκανες ωστόσο λίγο μικρότερο από Σένα, με δόξα τον στεφάνωσες και τιμή. Κύριο τον έκανες πάνω στα πλάσματά Σου, όλα στην εξουσία του τα ‘δωσες. Όλα τα πρόβατα, τα βόδια, ακόμη και τα ζώα τ’ άγρια, τ’ ουρανού τα πετούμενα, της θάλασσας τα ψάρια κι αυτά που πλέουν στους δρόμους των νερών» (Ψαλμός 8:6-9). «… τον καινούργιο άνθρωπο, που ο Θεός κατά το σχέδιό Του τον έχει πλάσει για να ζει με δικαιοσύνη και αγιότητα που προέρχονται από την αλήθεια» (Εφεσίους 4:24).
Αποκρυφιστικός νέο-σατανισμός ή Ιστορικός σατανισμός

Σε αντίθεση με τον αθεϊστικό ή φιλοσοφικό σατανισμό, εδώ ο διάβολος πραγματικά λατρεύεται και γίνονται απόκρυφες τελετές. (Σημείωση: Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ αποκρυφισμού και σατανισμού είναι συχνά πολύ λεπτή ή ο ένας ρέει απρόσκοπτα στον άλλο. Όποιος εμπλέκεται με τη σκοτεινή μαγεία, την ίδια στιγμή ανοίγει την πόρτα και στον Σατανά.)

Ο αποκρυφιστικός νέο-σατανισμός είναι πολύ διαδεδομένος στην Αμερική και στην Νότια Αφρική και είναι αυτός που ταιριάζει περισσότερο με την εικόνα που έχουν οι άνθρωποι στο μυαλό τους. Θυσίες ζώων ή ανθρώπων, – σε αντίθεση με την κοινή γνώμη – δεν είναι επιθυμητές, σύμφωνα με τους «έντεκα σατανικούς κανόνες της γης» της Εκκλησίας του Σατανά: (9) «Δε θα πληγώσεις κανένα μικρό παιδί.» (10) «Μην σκοτώσεις μη-ανθρώπινα ζώα, όσο αυτά δε σου επιτίθενται ή εσύ δεν έχεις ανάγκη να φας». [3] Αυτό, επίσης, το αρνούνται και δημοσίως οι περισσότεροι σατανιστές.
Σατανιστική κοσμοαντίληψη

Στην σατανιστική κοσμοαντίληψη, ο καθένας είναι, θα λέγαμε, «ο πλησίον του εαυτού του», δηλαδή το να σκέφτεσαι τους άλλους ή να κάνεις φιλανθρωπία είναι πολύ ψηλά γράμματα γι’ αυτούς.


«Μην είσαι εκδικητικός και μνησίκακος απέναντι στους άλλους, αλλά ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτόν σου!» (Λευιτικό 19:18).

Πώς θα ήταν ο κόσμος μας, χωρίς αγάπη; …


«Εκείνος που αγαπάει έχει μακροθυμία, έχει και καλοσύνη• εκείνος που αγαπάει δε ζηλοφθονεί• εκείνος που αγαπάει δεν κομπάζει ούτε περηφανεύεται• είναι ευπρεπής, δεν είναι εγωιστής ούτε ευερέθιστος• ξεχνάει το κακό που του έχουν κάνει. Δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για το σωστό. Εκείνος που αγαπάει, όλα τα ανέχεται• σε όλα εμπιστεύεται, για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει» (Α’ Κορινθίους 13:4-7).

Η «Εκκλησία του Σατανά» (COS) έχει συντάξει ένα πρόγραμμα πέντε σημείων, ο «Πεντάλφα ρεβιζιονισμός», στον οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται το εξής: «Διαστρωμάτωση – Το ένα σημείο, με το οποίο τελικά συνδέονται όλα τα άλλα. Δεν μπορεί να υπάρξει πια ο μύθος της «ισότητας» όλων – που μεταφράζεται σε «μετριότητα» και υποστηρίζει τους αδύναμους σε βάρος των ισχυρών…»

Οι αδύνατοι ή άρρωστοι, δεν έχουν καμία θέση στην κοινωνία και δεν αξίζουν καμία συμπάθεια, αντιθέτως, τείνουν να θεωρούνται μάλλον ως ένα βάρος. Αυτός ο τρόπος σκέψης θυμίζει έντονα – όχι τυχαία – τις σκέψεις του ναζισμού. Σε αντίθεση με την άποψη των σατανιστών, πάνω στην αξία του «αδύναμου» ανθρώπου, στην Αγία Γραφή αναφέρεται συχνά ότι ο Θεός συχνά επιλέγει και θέλει να χρησιμοποιήσει ακριβώς αυτά τα άτομα για τα σχέδιά Του, ώστε να ντροπιάσει τους δήθεν «ισχυρούς»:


«Αλλά αυτούς που ο κόσμος τούς θεωρεί μωρούς, εκείνους διάλεξε ο Θεός για να ντροπιάσει τελικά τους σοφούς, κι αυτούς που ο κόσμος τούς θεωρεί ανίσχυρους, εκείνους διάλεξε ο Θεός για να ντροπιάσει τελικά τους κατά κόσμον ισχυρούς …» (Α’ Κορινθίους 1:27).
Η εμφάνιση του «μοντέρνου» Σατανισμού

Δύο άτομα επηρέασαν βαθιά στη σημερινή μορφή του Σατανισμού:

Πρώτον, ο Άλιστερ Κρόουλυ (Aleister Crowley), ένας Βρετανός μάγος που έγραψε το βιβλίο «LiberALvelLegis» («Βιβλίο του Νόμου»), μέσω του οποίου διακήρυξε μια νέα θρησκεία που θα γινόταν γνωστή ως το νέο-θρησκευτικό κίνημα «Thelema» («Θέλημα»). Εκτός από το «Βιβλίο του Νόμου», το «Αβαείο του Θελήματος» βασίζεται επίσης και σε απόκρυφες και μαγικές παραδόσεις, όπως το Ροδοσταυρισμό, το Καμπάλα, τον Γνωστικισμό κι άλλες πνευματικές και θρησκευτικές διδασκαλίες.) Και δεύτερον, ο Anton LaVey Szandor, που το 1966 ίδρυσε την «Εκκλησία του Σατανά» κι έτσι, πρώτος, ανάδειξε δημοσίως τον Σατανισμό σε ανεξάρτητο α-χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα. Έγραψε τη «Σατανική Βίβλο», η οποία χωρίζεται σε τέσσερα βιβλία, το περιεχόμενο των οποίων ξενικά από την κριτική των άλλων θρησκειών, φτάνει στις «Εννέα σατανικές αρχές», στις γιορτές, στη σχέση με τον Θεό, στη θεωρία και την πρακτική της σατανικής μαγείας και τους τελετουργικούς τρόπους, και καταλήγει με τις επικλήσεις του Σατανά, των ονομάτων της κόλασης και τα ξόρκια. Οι πιο γνωστές σατανικές οργανώσεις είναι, η ήδη αναφερθείσα «Εκκλησία του Σατανά» («ChurchofSatan» ήCOS), το «Τάγμα των Εννέα γωνιών» («OrderofNineAngles» ή ΟΝΑ), ο «ναός του σετ» («TempleofSet» ήTOS) και ο «Μισανθρωπικό τάγμα του Εωσφόρου» («Misanthropic*LuciferianOrder»). Η «OrdoTempliOrientis» («Ανατολίτικο Τάγμα των Ναϊτών», ή Ο.Τ.Ο.) υπήρξε μόνο από το 1903 έως περίπου το 1923. «Ο δεδηλωμένος στόχος του Τάγματος ήταν η τελειότητα του ανθρώπου μέσω της τελετουργικής μαγείας». [4] Μετά την διάλυσή του,το διαδέχθηκε το «Caliphat–OTO» («Χαλιφάτο-OTO»).

* «Misanthrop», ελληνικός όρος (μισώ + άνθρωπος) που σημαίνει «αυτός που μισεί τον άνθρωπο» ή είναι «εχθρός του ανθρώπου».


Νεανικός Σατανισμός ως ειδική μορφή

Ο «νεανικός σατανισμός» ασχολείται με μια βασική αρνητική στάση απέναντι στη ζωή, πρόκειται δηλαδή για την εξέγερση. Το όνομά του προέρχεται από το γεγονός ότι συχνά αυτή «φάση της εξέγερσης» συμπίπτει με την εφηβεία.

Συχνά είναι οι νέοι, αυτοί που αποτραβιούνται από την κοινωνία, αισθάνονται πιεσμένοι ή παραμελημένοι, και δέχονται μεγάλες απαιτήσεις σε προσωπικό ή/και επαγγελματικό επίπεδο. Επειδή αυτοί έχουν ελάχιστες ή καθόλου ευκαιρίες για να βγάλουν την επιθετικότητά τους κάπου αλλού, ο Σατανισμός τους φαίνεται ελκυστικός. Εδώ μπορούν να απολαύσουν τα πάντα, δεν υπάρχουν κανόνες και περιορισμοί, κι αυτό τους κάνει να αισθάνονται ισχυροί.

Τον νεανικό Σατανισμό μπορούμε να τον διαιρέσουμε χονδρικά, σε τρεις τομείς:

Πρώτον, ο «πειραματικός» Σατανισμός, όπου πρώτος σκοπός κυρίως είναι, μέσω απόκρυφων τελετών και μαγικών ξορκιών, να διαπιστώσουν αν πραγματικά υπάρχει ο Σατανάς. Αυτός γίνεται αρχικά δεκτός ως μια υπόθεση «μόνο». Πίσω απ’ αυτό κρύβεται από τη μια πλευρά η περιέργεια και η γοητεία του κακού, κι από την άλλη πλευρά, η επιθυμία για συγκινήσεις – παρόμοια γίνεται κι όταν κανείς παρακολουθεί ταινίες τρόμου.

Δεύτερον, ο «ιδεολογικός και θρησκευτικός» Σατανισμός, ο οποίος προϋποθέτει την ύπαρξη του διαβόλου και τη λατρεία του στις «μαύρες τελετές», αντί της λατρείας του Θεού. Εκεί διαβάζονται/λέγονται ανάποδα χριστιανικο-θρησκευτικές λειτουργίες, προσευχές και βιβλικά εδάφια, και (μεταξύ των άλλων) βεβηλώνονται χριστιανικά σύμβολα σε τελετές.

Και τέλος, ο λεγόμενος «παθολογικός» Σατανισμός, ο οποίος σχετίζεται κυρίως με ψυχικές διαταραχές, έχει δηλαδή τα αίτιά του στο ιστορικό του ενδιαφερομένου ατόμου. Αυτό εκφράζεται στις λεγόμενες «διασπαστικές διαταραχές προσωπικότητας»* και στην παράνοια. Οι άνθρωποι που πάσχουν απ’ αυτό, ισχυρίζονται συχνά ότι μόλις εγκαταλείψαν μια σατανική ομάδα, και εξιστορούν τις τρομερές εμπειρίες που είχαν εκεί και είναι σίγουροι ότι παρακολουθούνται από άλλα μέλη αυτής της ομάδας. Μερικοί άνθρωποι εφευρίσκουν τέτοιες «ιστορίες φρίκης» απλά και μόνο για να τραβήξουν την προσοχή, να σοκάρουν ή να διεγείρουν οίκτο. Πίσω απ’ αυτό κρύβεται συχνά η αίσθηση της έλλειψης κατανόησης, του ότι δεν ανήκουν κάπου ή κάποια συμπλέγματα κατωτερότητας. Ένα πολύ γνωστό παράδειγμα γι’ αυτό είναι η ιστορία της Ραμόνας Κ., που λόγω ορισμένων προβλημάτων, έφτασε τελικά στην δημοσιότητα, παρά το γεγονός ότι με μια προσεκτικότερη εξέταση αποδείχτηκε ότι ήταν μια απλή εφεύρεση.

* γνωστή, επίσης, κι ως «διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας»
Πώς πρέπει να συμπεριφέρομαι προς τους σατανιστές;

Πρώτα απ’ όλα, μη νομίζεις ότι καθένας που ισχυρίζεται ότι είναι σατανιστής, είναι με την στενή έννοια. Ίσως να ακούει κάποιος Black ή Death Metal μουσική και να προσπαθεί να προσελκύσει την προσοχή των άλλων φορώντας μαύρα ρούχα ή με την εμφάνισή του γενικότερα ή μπορεί, επίσης, μ’ αυτόν τον τρόπο να εκφράζει το δικό του στυλ. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει υιοθετήσει και τη σατανική κοσμοθεωρία ή ότι ανήκει αναγκαστικά σε κάθε σατανική οργάνωση.

Το πώς θα συμπεριφερθείς σ’ αυτούς τους ανθρώπους εξαρτάται, φυσικά, πρώτα απ’ όλα με το πόσο καλά ξέρεις ένα τέτοιο πρόσωπο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα να συμμετάσχεις σε ατέλειωτες συζητήσεις σχετικά με τη «σωστή» θρησκεία. Όταν το άλλο άτομο όμως σου κάνει ερωτήσεις, τότε φυσικά πρέπει να του απαντήσεις, αν βέβαια έχεις μια απάντηση σε αυτές. Το πιο σημαντικό είναι, να προσεύχεσαι γι’ αυτό το άτομο. Μόνο ο Θεός έχει τη δύναμη να αλλάξει καρδιές και είναι σημαντικό να μη θελήσεις να καταφέρεις κάτι με δική σου δύναμη, αλλά να αφήσεις σ’ Αυτόν τον πλήρη έλεγχο. Παρακάλεσέ Τον, να σου δώσει δύναμη, να είσαι ευγενικός σε κάθε σου συνάντηση μ’ αυτό το πρόσωπο. Η αγάπη είναι το ισχυρότερο όπλο μας.

«Σε σας που μ’ ακούτε λέω: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν, δίνετε ευχές σ’ όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεστε γι’ αυτούς» (Λουκάς 6:27).

«Ο Θεός Πατέρας μας λύτρωσε από τη σκοτεινή εξουσία του σατανά και μας πολιτογράφησε στη βασιλεία του αγαπητού Υιού του, ο οποίος μας έδωσε την απολύτρωση, μας συγχώρησε τις αμαρτίες» (Κολοσσαείς 1:13-14).
Πηγές:
Satanism. Bob & Gretchen Passantino. Zondervan Grand Rapids. 1995. S.7
Satanism: The Feared Religion. Peter H. Gilmore / Wikipedia (1/2/2010 (englisch))
Church of Satan / Wikipedia (9/2013)
Ordo Templi Orientis / Wikipedia (9/2013)


σχετικά:

Σατανισμός, Σκοτεινή Μαγεία, Σεξ και Αίμα... (φτιάχτηκες; Νομίζεις πως είναι απλό παιγνίδι;Μπρος, χτύπα και μπες...η ευθύνη δική σου)

Εγκλήματα στο όνομα του...Εωσφόρου που συγκλόνισαν τον κόσμο.Όταν οι σατανιστές διψάνε για ανθρώπινο αίμα

Η διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Διαβόλου

Εμπειρίες πρώην σατανιστών (τελετουργικές ανθρωποθυσίες - ανθρωποφαγίες)

Εγκληματικό Δόγμα: Εμπειρίες πρώην σατανιστών, π. Αντ. Αλεβιζόπουλου

Όταν αρρωστημένοι νεκρόφιλοι πάνε να εξωραΐσουν και να "νομιμοποιήσουν" την διαστροφή τους, τη "θανατολαγνεία" μέσα από την μαζικοποίηση/διάδοσή της "δια της Μόδας"

Δαιμονισμός και Εξορκισμός στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Είναι οι Πολεμικές Τέχνες προθάλαμος ανατολικών θρησκειών και αποκρυφισμού όπως τις κατηγορεί η Εκκλησία; Σχέση Βίας, Θρησκείας και Ορθοδοξίας...

Σκοτεινέ Άρχοντα της Πόλης, άκου τον ψίθυρο της Νύχτας...είναι οι Ψυχές των Θυμάτων σου...σ’ αναζητούν παντού...

Το πρόσωπο της δαιμονικής βίας