Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Όχι, δεν έχουν τιμηθεί και αποζημιωθεί όλα τα χωριά (και οι κάτοικοί τους) που έκαψαν οι Γερμανοί...(και όχι, ακόμη κι αν σου μπουκάρει νύχτα κάποιος στο σπίτι, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να τον "κλαδέψεις")...




(ξεθάβουμε από τα κείμενα του 2011) - Απρίλιος-Ιούνιος 2011, 


Καφενείον «Η Ελλάς»
γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Μεσοχώρι Υπάτης. Ή αλλιώς, Λιάσκοβο.
Ένα πανέμορφο χωριουδάκι σκαρφαλωμένο 650 μέτρα ψηλά μέσα στα έλατα και στις καστανιές της Οίτης. Στα βουνά της κεντρικής Φθιώτιδας. 

Βαρύς φόρος αίματος από τους Γερμανούς το ’40 που το’ καψαν απ’ άκρη σ’ άκρη, το ξεθεμέλιωσαν κι εκτέλεσαν εκατό χωριανούς. 

Άλλο ένα ολοκαύτωμα που ποτέ όμως δεν πήρε τη δημοσιότητα και την τιμητική αναγνώριση άλλων καταστροφών του πολέμου. 

Ίσως γιατί η καταστροφή ΚΑΙ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ στο χωριό – ότι είχε απομείνει δηλαδή - συνεχίστηκαν μετά ΚΑΙ από τους εθνοπροδότες συμμορίτες του ΕΛΑΣ για πολλά χρόνια ακόμη. 

Βλέπεις η «ηγεσία» τους είχε «εκεί» την έδρα της. Στις πλαγιές του χωριού.
Πολιτική;
Ίσως αυτός να’ ταν ο λόγος.
Πως θα «ισορροπούσε» βλέπεις αυτό (η Πολιτειακή Τιμητική αναγνώριση της θυσίας του χωριού) με το «τιμητικό» άγαλμα του Βελουχιώτη στη Λαμία;
Άλλωστε, αυτό δεν συνέβη σ’ όλη την Ελλάδα; 

Άλλος νίκησε στον συμμοριτοπόλεμο κι άλλος στον μεθέπειτα διαρκή ύπουλο πόλεμο της πολιτικοκοινωνικής (αριστεροκρατούμενης) καθημερινότητας των Ελλήνων.
Παρ’ όλα αυτά όμως, στην ντοπιολαλιά – κυρίως των παλαιοτέρων – της περιοχής έχει μείνει παροιμιακή η φράση :

«…Συμμορφωθείτε γιατί θα γίνει Λιάσκοβο…»
Τάδε έφη Άρης Βελουχιώτης


Κανένα βιβλίο δυστυχώς δεν τα γράφει. Ούτε μια αράδα δεν έχει αφιερωθεί σ’ αυτόν τον έρμο τόπο.
Ως ελάχιστο φόρο Τιμής λοιπόν , τοποθετώ τον παρακάτω υποθετικό διάλογο σε κείνο το δεύτερο Δίστομο που ποτέ κανείς δεν έμαθε την θυσία του – διότι προφανώς «κάποιοι δεν θέλησαν». 

Επειδή έτυχε, στις πλαγιές του να έχει το αρχηγείο του – και την καταγωγή του - ο σύγχρονος σφαγέας του Ελληνισμού:

Ο εγκληματίας Θανάσης Κλάρας ή αλλιώς Άρης Βελουχιώτης.

Δυστυχώς, το χωριό δεν αναστήθηκε ποτέ από τις απανωτές καταστροφές. Κάποιοι ελάχιστοι υπέργηροι κάτοικοι όλοι κι όλοι. 

Πάλι καλά που κάμποσοι απόγονοι εκείνων των διασκορπισμένων ταλαίπωρων χωριανών του πολέμου έχουν επιστρέψει ως συνταξιούχοι κι έχουν ξαναχτίσει εν μέρει το χωριό. 

Έτσι, που και που, κάποιες μέρες το χρόνο το καφενείο και η εκκλησία βλέπουν λίγο κόσμο παραπάνω. 

Το χωριό δεν έχει δικό του Ιερέα γιατί κανείς ποτέ (ούτε η Εκκλησία) δεν θεώρησε πως η θυσία του χωριού ίσως άξιζε μια τέτοια ελάχιστη θυσία από την Πολιτεία. 

Δεν έχει Δάσκαλο γιατί δεν έχει παιδιά πια. Δεν έχει νέους γιατί δεν έχει τοπική οικονομία και μπροστάρηδες να την αναπτύξουν. 

Και γιατί και πάλι ποτέ η αναιδής Πολιτεία δεν θεώρησε πως η στήριξή του θα ήταν ελάχιστος φόρος Τιμής στο Ολοκαύτωμα που υπέστη.

Όλα τα πρόσωπα του διαλόγου είναι φανταστικά.

Ο Γέρο Νικηταράς ο κλεφτοφάγος
Καφενές. Πρωί Κυριακής. Απρίλιος 2011.


- Καλά ρε, μάθατε τι έγινε με το γεροντάκο;
- Που του την έχωσε στο πόδι λες;
- Ναι ορέ. Μπήκαν βρε μες στο σπίτι του, να κλέψουν. Νύχτα, κοιμόταν ο άνθρωπος.
- Καλά, τρελός θα’ ταν.
- Ποιος απ’ τους δυο;
- Τρεις εννοείς.
- Τρεις ήταν οι κλέφτες;
- Όι μωρέ ευλογημένε.
- Πάτερ, μας μπέρδεψες.
- Ο Παπα-Κωσταντής εννοεί ότι ήταν δύο κλέφτες κι ένας ο γερο Νικηταράς, τρεις.
- Νικηταρά μωρέ λέγαν το γέρο;
- Ωχου, εσένα μωρέ «ζαμπούκας» είναι τ’ όνομά σου;
- Όχ’….Νίκου μι λέν…του ξέρτε καλά πηνήντα χρόνια τώρα…
- Γιατί σε λένε έτσι; Γιατί από μωρό, 50 χρόνια τώρα ζαμπουκώνεις σα γουρούνι. Κατάλαβες τώρα χαζοβιόλη;
- Ααα, καλά…
- Έχει δίκηο ο Στρατηγός. Νικηταράς είναι το όνομα που του ταιριάζει του γέρου. Άκου να τραβήξει το κουζινομάχαιρο και να του τη χώσει του ληστή. Δυό αυτοί, ένας αυτός, νέοι αυτοί, γέρος αυτός! Γερά παλικάρια αυτοί, αδύναμος αυτός! Κουράγιο που το’ χε μωρέ!
- Το περίεργο είναι που δεν την έφαε ο γέρος από τον άλλον. Αυτοί είν’ αδίστακτοι μωρέ.
- Τομάρια αδιάβροχα. Μουσκάρια αρόϊγιαγα. Άμα σι δουν να βήηχς στουν ύπνου σ’, είνι τόσο τσιτουμέν’ κι αποφασισμέν’ που σι τρώνε λάχανου μι τη μια.
- Μουρ’ γι’ αυτού λέν οι χουρφύλακις «άμα σ’ τύχ’, μη ξυπνάς καθόλ’». Άστουν να πάρ’ ότ’ θέλ’ κι να φυύγ’.
- Ήντα λες μωρέ σύντεκνε; Μην και θες κάθε βράδυ προτού ξεραθούμε να βάζουμε και βαζελίνη στον απαυτό μας όλοι οικογενειακώς;
- Έχει δίκιο μωρέ ο Κρητικός. Άι σιχτιρ πια. Άμα έρθει και τον καταλάβω, ο Θεός να τον φυλάξει. Έχω την καραμπίνα με τα μονόβολα έτοιμη δίπλα στο κομοδίνο.
- Κι άμα δεις εφιάλτη καπετάν Αντώνη; Κι αν πάει η γυναίκα σου ή τα παιδιά σου για κατούρημα και συ μες στον ύπνο σου φοβηθείς τον ίσκιο τους;
- Αϊ σαπέρα ρε…Θα με πεις και τρελό…
- Όχ’ τρελός Καπτάν Αντώνη. Θαλασσινός είσαι απ’ τα κάτ’ τσ’ Λαμίας. Εδώ το βουνό βγάζ’ φουνές και ίσκιους π’ άμα δε τσ’ ξέρς, μπιρδεύεσι, θουλώνς…είν’ εύκουλου να γίν’ το λάθους….
- Καπετάν Αντώνη, άϊντε και τον πέτυχες…Έμαθες μωρέ τι έγινε με το Γέρο που τον άφησε σέκος με το κουζινομάχαιρο;
- Τά’ μαθα. Φυλακή 13 χρόνια αυτός. 3 μήνες μόνον ο άλλος, ο δεύτερος κλέφτης.
- Καλά ποιος Έλληνας δικαστής βρέθηκε μωρέ να κάνει τέτοιο πράμα;
- Όπως βρέθηκαν Έλληνες δικαστές να στείλουν και τον Κολοκοτρώνη στο μπουντρούμι…
- Ωρε μάχαιρα που θα’ σερνα αν μου συντύχαινε τέτοιο πράμα στον Ψηλορείτη…
- Άσε ρε Μανούσο, τα’ δαμε και τα θκά σας εκεί σα κάτ’…σας βάλαν τα δυό πόδια σ’ ένα παπούτσ’ οι χωρφύλακες…
- Ναι αλλά τα όπλα τα βαστάμε ακόμα…δεν τα παραδίνουμε όπως κάματε σεις οι Ελλαδίτες…
- Αγάντα ρε Μανούσο που θα μας πεις Ελλαδίτες. Συ δηλαδή τι είσαι; Δεν είσαι Ελλαδίτης; Έλληνες είμαστε όλοι ορέ.
- Δεν ξέρω τι λέτε σεις ορέ κοπέλια αλλά εγώ θαμάζω τους Θερμοπυλιώτες που πήραν τα δίκανα και βγήκαν τα βράδια όξω να φυλάξουν το βιός τους.
- Σ’ αυτό έχεις δίκηο…
- Αμε τι;
- Έχει δίκηο μωρέ ο Κρητικός. Μόνοι μας ότι κάνουμε. Από δαύτους μην περιμένετε τίποτα. Δεν είδατε τι έγινε με τον Μαντέλη; Αυτόν ξέρανε να τον αθωώσουν.
- Άλλο και τούτο πάλι.
- Έλα ντε. Βρε μόνος του τα παραδέχτηκε όλα. «Ναι, τα πήρα» είπε. Κι όμως.
- Δηλαδή, τι έγινε βρε παιδιά;
- Μα δεν είδες ειδήσεις; Τέσσερα χρόνια πρότεινε ο κυρ εισαγγελέας, τρία το’ καναν δικαστές και ένορκοι.
- Ε; τι σημαίνει αυτό βρε δάσκαλε;
- Ε, δεν είμαι και νομικός αλλά απ’ ότι άκουσα τα τέσσερα χρόνια θα τον έστελναν στη φυλακή. Ενώ με τα τρία πήρε αναστολή και παραμένει έξω.
- Έξω; Δηλαδή, εκτός Ελλάδος;
- Όχι ρε γκέκα. Έξω απ’ την στενή εννοεί ο Δάσκαλος.
- Αλλά θα βγει κι εκτός Ελλάδας. Χαζός είναι; Σου λέει, θα γίνει αναστάτωση. Μην γίνει και καμιά στραβή. Κάτσε να ξαναπάω στο Καζακστάν.
- Ώχου τση αλήτες…αντί να τονε σφάξουνε σαν τραΐ στο γόνατο…
- Κι όμως…ελεύθερος…
- Γιατί ο μόνος είναι; Είδες εσύ να πιάνουν ποτέ κανέναν πολιτικό; Τιμωρήθηκε ποτέ κανένας;
- Γαμώ το κέρατό τους για κοτζαμπάσηδες, τσιφλικάδες και λιμοκοντόροι. Μια ζωή ίδιοι είναι.
- Να στέλνουν γέρους στη φυλακή όμως επειδή χρωστάνε κάνα τρακοσόευρω στην εφορία ξέρουν.
- Εμ το άλλο; Θυμάστε κείνα τα γεροντάκια που τους έστειλαν τον κλητήρα να τους κατασχέσει ένα καταξεσκισμένο σαλονάκι επειδή λέει χρώσταγαν ένα μικροποσό στην Εφορία;
- Γιατί, τους άλλους; Γέρους ανθρώπους που χρώσταγαν ένα μήνα στο ΤΕΒΕ και τους στείλαν στον Κορυδαλό;
- Φτου να τους πάρει ο διάολος τον πατέρα και τη μάνα.
- Διάλε τσ’ απολυμάρες σου…Βαράτε τους μωρέ, μην τση λυπάστε για δε θα σας λυπηθούν.
- Και τι να κάμουμε μωρέ Μανούσο; Αντάρτικο θα σηκώσουμε μωρέ στη χώρα μας;
- Μπουρλότο μωρέ. Να καθαρίσει η κοπριά.
- Δεν γίνονται αυτά τα πράματα ρε Κρητικέ. 
Πολιτισμένη χώρα είμαστε. Δεν λύνονται οι διαφορές με τα όπλα.
- Ναι, ε; Λαγιάξτε λοιπόν να σας πηδήξουν τη γυναίκα σας και τα παιδιά σας μωρέ κότες. Γι’ αυτό παθαίνουμε αυτά που παθαίνουμε. Έχει δίκηο ο Μανούσος. Καλά κάνουν οι Κρητικοί και βαστάνε τα όπλα και δεν τα δίνουν μωρέ.
- Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα κύριοι. Στη Δημοκρατία δεν λύνονται τα προβλήματα με τα όπλα.
- Ναι, ε; Πως λύνονται; Στη δικαιοσύνη;

- Ναι, ρε, στη Δικαιοσύνη. Άμα είσαι Βοσκόπουλος καθαρίζεις. 5 εκατομμύρια ευρώ χρώσταγε στην εφορία, καθάρισε με πέντε χιλιάρικα. Ενώ άμα είσαι φτωχαδάκι, τράβα στην ψειρού.
- Όπου φτωχός κι η μοίρα του παιδιά. Έτσι ήταν πάντα.
- Έχει δίκηο ο γερο Νικόλας. Θυμάστε μωρέ κείνο το παιδάκι, τριών χρονών ψυχούλα ήταν, στη Λέσβο νομίζω, πριν λίγα χρόνια. Είχε μιαν αρρώστεια αγιάτρευτη, καρκίνο νομίζω και μόνο στην Αμερική γίνονταν η εγχείρηση. Πέσαν όλοι πάνω, φτιάξαν λογαριασμό στην Εθνική στο άψε σβήσε, μάζεψαν εβδομήντα εκατομμύρια δραχμές αλλά…
- Αλλά τι βρε Γιώργη;
- Ε, δε θυμάσαι; Κανείς σας δε θυμάται; Τόσο γρήγορα λησμονάμε σ’ αυτόν τον τόπο γι’ αυτό τραβάμε αυτά που τραβάμε.
- Έχει δίκηο ο Γιώργης. Θυμήθηκα την περίπτωση. Από τα χειρότερα που έχουν συμβεί ποτέ σ’ αυτόν τον τόπο. Πέστα ρε Γιώργη γιατί δεν αντέχω εγώ να τα μολογήσω.
- Η εθνική τράπεζα δεν έδινε τα λεφτά γιατί λέει δεν είχαν τηρηθεί όλοι οι τύποι ανοίγματος ενός τέτοιου είδους λογαριασμού.
- Ε;
- Αυτό που ακούσατε.
- Και δεν έδωσε τα λεφτά; Ήταν τρελοί;
- Ακριβώς. Δεν έδωσαν τα λεφτά. Για τρελοί δεν το νομίζω, αδίστακτοι όμως και απάνθρωποι σίγουρα. Και οι πολιτικοί και οι γραφειοκράτες, όλοι τους. Ενώ το παιδί είχε ζωή μόλις τρεις ημέρες. Σε τρεις ημέρες έπρεπε να χειρουργηθεί. Το χωράει ο νούς σας;
- Καλά και η κεντρική Διοίκηση της τράπεζας δεν έκανε τίποτα για να ξεμπλοκάρει το θέμα;
- Τίποτα.
- Η κυβέρνηση;
- Τίποτα.
- Ούτε ο Υπουργός Οικονομικών;
- Ούτε.
- Ούτε ο Υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων;
- Ούτε.
- Ούτε ο Υπουργός Υγείας;
- Ούτε.
- Μα, πως είναι δυνατόν, ποιος ήταν τότε;
- Για τους άλλους δεν θυμάμαι, αλλά υπουργός υγείας ήταν αυτός που λιβανίζουν κάθε τρεις και λίγο τώρα σαν άξιο διάφοροι, από το ΛΑΟΣ μέχρι τον Παπαχελά, ο Αλέκος Παπαδόπουλος. Ήταν και γιατρός παναθεμά τον. Κρίμα τον όρκο του.
- Κάτσε ρε, αυτός δεν ήταν και τότε που έπεφταν τα ελικόπτερα τα Πούμα στο Αιγαίο σαν μπεκάτσες;
- Αυτός ήταν.
- Να’ ταν ο μόνος. Γιατί, το πέταλο του Μαλιακού που αν και ήταν το πιο επικίνδυνο τμήμα της εθνικής οδού σ’ όλη την Ελλάδα το άφησαν να το φτιάξουν τελευταίο μετά από 30 χρόνια; Ξέρετε πόσες χιλιάδες θύματα στοίχισε αυτή και μόνο η αδιαφορία τους; Σε τέτοια εκτίμηση μας έχουν οι πολιτικοί.
- Το παιδάκι τι έγινε βρε Γιώργη;
- Πέθανε…
- Γι’ αυτό σας λέω μωρέ. Μόνο κρεμάλα θέλουν αυτούνοι. Ξεκλάρισμα γαμώ το κέρατό μου μέσα, μας έχουν αλλάξει τον αδόξαστο οι αλήτες.
- Τρώνε αυτοί καλά καλά μαζί με τους μπιστικούς τους και το συνάφι τους, κατάκλεψαν τον τόπο και τώρα χαρίζουν τα χρέη μεταξύ τους και λένε στο λαό «πλήρωσε συ μαλάκα»….κι από κοντά οι δικαστές να τους αθωώνουν, κατάλαβες;
- Για να μην πούμε για όλους αυτούς τους μικροεμποράκους που έχουν αυτοκτονήσει τα τελευταία χρόνια τρελαμένοι από τα χρέη…
- Και μετά αναρωτιούνται γιατί η Κερατέα κάνει αυτά που τους κάνει.
- Βρε καλά τους κάμουνε. Και περισσότερα πρέπει να τους κάνουν. Δεν τους πιστεύουν ότι κι αν τους υπόσχονται, ότι κι αν τους εγγυώνται κι έχουν απόλυτο δίκηο που δεν τους πιστεύουν.
- Σε τι ήταν δηλαδή μέχρι τώρα συνεπείς οι πολιτικοί για να είναι και τώρα;
- Εδώ πάει να χαθεί η χώρα, κοντεύουμε να χάσουμε τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, το Αιγαίο, τα Επτάνησα, την Κρήτη κι αυτοί το χαβά τους οι πουλημένοι…
- Άσε την Κρήτη έξω από το στόμα σου σύντεκνε…
- Καλά, εσύ το χαβά σου…νομίζεις πως θα γλιτώσετε άμα αρχινήσει ο χαμός.
- Εμείς κοιμόμαστε με τσι μπιστόλες στο μαξιλάρι στρατηγέ μου.
- Ναι μωρέ Μανούσο και καλά κάμετε. Γι’ αυτό και θα’ στε ο πιο δύσκολος στόχος. Αλλά…
- Έχει δίκηο ο στρατηγός. Όχι μόνο για την εγκληματικότητα αλλά και για εθνικούς λόγους θα’ πρεπε να είμαστε όλοι στα όπλα επί 24ώρου βάσεως. Έρχονται άγριες μέρες.
- Μας κατακτούν μέρα τη μέρα, λίγο λίγο. Αυτό 
εννοούσα Μανούσο. Όλα αυτά τα καραβάνια μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έρχονται αυτό είναι, αυτό κάνουν. Δεν είναι μετανάστες. Είναι «έποικοι». Είναι «κατακτητικές μάζες».
- Όταν δεν υπάρχει Κράτος στρατηγέ μου και οι πολίτες του (κυρίως οι Πατριώτες του) δεν έχουν αρχίδια στα σκέλια τους (γι' "αποφασιστικές" ενέργειες), τότε πολύ φοβάμαι γι' αυτό αποφάσισαν οι πολιτικοί να εισάγουν τριτοκοσμικά αρχίδια (Π.Παυλόπουλος: ελάτε να μας γονιμοποιήσετε) απο τις χώρες της Αποκάλυψης. Καθ' ότι εκεί αφθονούν ως γνωστόν. Ξέρει το Ισλάμ, το αίμα, ο πόνος της απώλειας και η φτώχεια να δίνουν ΑΡΧΙΔΙΑ στον άνθρωπο...Όσο εδώ δεν χύνεται (και δη άφθονο) Ελληνικό αίμα, θα συνεχίσουν τα αρχίδια των Ελλήνων να είναι.... "ατροφικά"...συγγνώμη Πάτερ μου για την αθυροστομία και βωμολοχία αλλά...δεν "έβγαινε κόσμια"...
- Συχωρεμένος τέκνον μου.
- Βγήκε κι ο όψιμος πατριώτης ο Μίκης Θοδωράκης να παριστάνει κι αυτός τον πατριώτη.
- Όξω μωρέ η ντροπή τση Κρήτης, ο προδότης.
- Ναι, τώρα ξύπνησε κι αυτός. Όταν το ’40 έφυγε από την ΕΟΝ του Μεταξά για να πάει στην ΕΠΟΝ του ΚΚΕ τι σκεφτόταν; Το ΚΚΕ ήταν ξεκάθαρα κατά του πολέμου ενάντια στους Γερμανούς διότι αυτοί ήταν σύμμαχοι με τη Σοβιετική Ένωση. Ήταν πατριωτισμός εκείνη η στάση του;
- Εμ όταν πολεμούσε στο πλευρό των Εαμοκομμουνιστών οι οποίοι αγωνίζονταν με σκοπό το διαμελισμό της χώρας και την ίδρυση του εκτρώματος του «Σοβιέτ της Μακεδονίας» ήταν πατριωτισμός εκείνη η στάση του;
- Και τολμάει τώρα να κάνει «δήθεν πατριωτικό αγώνα» αποκηρύσσοντας μάλιστα τους εθνικιστές…
- Ωραία βαλβίδα ασφαλείας βρήκε το σύστημα για να ξεφουσκώσει η «πατριωτική ένταση» που συσσωρεύεται επικίνδυνα.
- Μα όσο κι αν βαρούνε οι καμπάνες κύριοι, οι "δαφνάτοι αστεράδες" εξακολουθούν να παραμένουν "απωλολότες αστερισμοί/κομήτες". Θα το λέω και θα το ξαναλέω: Εαν δεν "(αυτο)αποσπαστεί ένα 10% του Ελληνικού Στρατού σε "μάχιμα πεδία του εξωτερικού" ώστε να "φουντώσει μέσα του το Πολεμικό στοιχειό/Δαιμόνιο της Φυλής" και να "συμπαρασύρει" και τους υπόλοιπους, ο Ελληνικός Στρατός δεν θ' αλλάξει". Κι έτσι, δεν θ’ αλλάξει ούτε η Ελλάδα.
- Κύριοι, το θεριό κάποτε ήταν οι Πέρσες. Μετά οι Ρωμαίοι. Ήρθαν οι Άραβες και μετά οι Τούρκοι. Τώρα όμως ο εχθρός είναι χειρότερος. Χίλιες φορές πιο περίπλοκος. Μυριάδες πιο επικίνδυνος. Είναι η παγκοσμιοποίηση. Είναι το ότι πάνε να μας κάνουν όλους τους λαούς έναν αχταρμά. Ένα καζάνι που θα βράζει χωρίς ησυχασμό. Κι αυτό το τέρας είναι Λερναία Ύδρα. Ένα κεφάλι της κόβεις δύο ξεφυτρώνουν.
- Όπως το’ πες Δάσκαλε. Λερναία Ύδρα.
- Είπε και κάτι άλλο. Ένα καζάνι που θα βράζει χωρίς ησυχασμό. Κι έτσι είναι. Μπορεί μωρέ ποτέ να κάνει κανείς κολεγιά με μουσουλμάνο; Αφού το βιβλίο τους το μόνο που λέει είναι «σφάξτε» και «σφάξτε» και «σφάξτε».
- Η Παγκοσμιοποίηση κύριοι σαφώς και δεν θα σταματήσει τους πολέμους. Ένας Μεγάλος Πόλεμος όμως μπορεί να σταματήσει την Παγκοσμιοποίηση.
- Και να’ μαστε σίγουροι πως κάποιος θα τονε ξεκινήσει….
- Ορε σύντεκνοι, μεσημέριασε…άντε να πιούμε καμιά ρακή να γαληνέψουμε γιάντα με βλέπω να παίρνω τη διμούτσουνη….

Γιώργος Ανεστόπουλος